257 
alleen de lijnen van de lioofdreeks en eerst bij 22.8 Voll het geheele 
spectrum nitgestraald wordt. 
Het zon van belang zijn, vast te stellen, of er bij neon niisseliien 
ook termeti zijn, die overeenkomen met melaslabiele toestanden, 
zooals Fhanck deze bij helium en kwikzilver heeft gevonden 
Hiertoe zou het echter noodig zijn, de verschillende termen werke- 
lijk te scheiden, en daarvoor is het oplossend vermogen van de 
methode der electroneidiotsingen nog niet voldoende. Metingen met 
de gebruikelijke schakeling voor hel aantoonen van fotoelecirische 
straling toonden, zooals Ie verwachten was, bij beide waaigenoinen 
aanslagspanningen het optreden van fotoelectrisch wei’kzame stralingaan. 
Zooals boven reeds vermeld, li-eden bij argon eveneens twee aan- 
slagspanningen o|i (bij 12.25 en 13.7 Volt) en een minder duidelijke 
bij 14.7 Volt, waaraan zich een ïiiet opgeloste reeks van energie- 
trappen aansluit. Ook hier zullen de schijnbaar scherpe aanslagspan- 
ningen wegens de gecompliceerdheid van het argonspectimm zeker 
wel overeenkomen met niet opgeloste gioepen van dicht bij elkan- 
der liggende termen. Daar het argons[)ectrum nog niet in reeksen 
is opgelost, is een vergelijking hier nog niet mogelijk. Neemt men 
voor het spectrum van argon een dergelijken bouw aan als voor 
neon, dan zijn, uitgaande van de gemeten waai'den voor aanslag- 
en ionisatiespanningen, de volgende gemiddelde waarden voor de 
eerste groepen van termen te verwachten : 
0.5 s = 130000 ± 1000 
1.5 s - 30400 
2 p - 18600 
hoogere termen <j 10500 
De door Nissen ’) berekende i'eeksentermen passen niet in dit 
schema. Ook het feit, dat volgens Nissen lijnen van de roode en' 
blauwe argonspectra als leden van dezelfde reeks beschouwd wor- 
den, .terwijl toch de voorwaarden voor het opwekken dezer beide 
spectra verschillend zijn, pleit mijns inziens tegen de juistheid van 
de door hem berekende termen. 
Overigens zal men bij ai'gon mogelijkerwijze nog meer compli- 
caties kunnen verwachten dan bij neon. Het door P.aschbn ’) ge- 
vonden feit, dat voor een deel van de neonreeksen de grenzen om 
een constant bedrag verschoven liggen in vergelijking met de andere 
1) J. Fkanck, Phys. Zeitschr. 22, 388, 1921. 
*) K. A. Nissen, Phys. Zeitschr. 21, 25, 1920. 
*) F. Paschen, Ann. d. Phys. 63, 201, 1920. 
