Bacteriologie. — J. W. Janzen en L. K. Woi.FP: „Studies over 
den bacteriophaag van d’Hekelle”. 
(Aangeboden door de Heeren G. Gykman en G. H. H. Spronck). 
IV. Over de verhouding tusschen hacteriophaag en resistente 
bacteriën. 
d’Hekelee deelt in zijn boek mede, dat wanneer men bij een 
dikke emnisie van bacteriën een zwakke bacteriopliaag voegt, deze 
na eenigen tijd nit de suspensie is verdwenen. 
Hij zegt verder dat liet schijnt dat de bacteriophaag ook in de 
bacteriën binnendringt, maar dat, nn de vermeerdering der bacillen 
niet kon plaats vinden, de bactei'ie den bacteriophaag weerstaat, 
die in vivo vernietigd wordt. Het leek ons van belang dit verschijnsel 
nog eens nauwkeurig na te gaan ; we hebben hiervoor gebruikt 
enkele typhnsbacteriophagen en een resistente en een niet resistente 
typhnsstam uit onze verzameling. 
Ons is gebleken, dat de verdwijning van de bacteriophaag, zooals 
d’Herelle dit beschrijft voor dikke emulsies, ook plaats vindt in de 
gewone dunne emulsies, nu niet van normale maar van resistente 
bacillen. We hebben verder gevonden, dat oude niet resistente bacillen, 
die door hun ouderdom niet opgelost worden door den bacteriophaag, 
deze wel absorbeeren ; er treedt echter in dit geval pas vermeer- 
dering van den bacteriophaag op, als de bacteriën zich gaan deelen 
en dus jong worden. 
Enkele van de vele door ons gedane proefreeksen o\ er dit onder- 
werp mogen hier volgen. 
Pr oef reeks I. 
Resistente stam = T 20. Niet resistente stam = T Wi. 
>• Bepaling van het aantal bacteriophaag-kiernen door telling van 
het aantal eilandjes (op agarplaten). 
Bacteriophaag Wi, 
Toevoeging aan gelijk troebele suspensies in bouillon van T 20 
en TWi van gelijke hoeveelheden bacteriophaag Wi. 
Aantal bacteriophaagkiemen per cM*. 
