270 
Deze verklaring is ecljter niet zeer overtuigend. Het is heel goed 
denkbaar, dat een kromming tengevolge van transversale geleiding 
zon kunnen verdwijnen, maar het is mij niet duidelijk, hoe een 
omkeering van de krommingsrichting op deze wijze verklaard zou 
kuntien worden. Wanneer men aanneemt, dat er geen geleiding 
van het rechtstreeksche gevolg in longitudinale richting plaats vindt, 
mag men bovendien niet zonder meer veronderstellen, dat deze in 
transversale richting van bijzonder groote beteekenis is. De verkla- 
ring van Bose kan daarom in dit geval niet als bevredigend be- 
schouwd worden. De verklaiingen, die andere onderzoekers van 
deze negatieve krommingen gegeven hebben, wekken overigens 
evenmin veitrouwen. 
Gegevens omtrent den invloed van een belichting van het basale 
deel op de reactie van den top, zijn er te vinden in verhandelingen 
van VAN DEK Wolk ^), Guttenberg ") en Akisz ®), allen handelende 
over de phototropie van Avena. 
Volgens VAN DEK Wolk kan men den invloed van een belichting 
van de benedenhelft van de coleoptile op de bovenhelft daaraan 
herkennen, dat men bij deze coleoptden met een belichting met 12 
MKS krommingen van dezelfde sterkte kiijgt, als met 85 MKS bij 
volkomen geëtioleerde exemplaren. De grootere gemakkelijkheid, 
waarmee hier in de bovenhelft een kromming optreedt, zou men 
wellicht kunnen verklaren dooi' aan te nemen, dat de samentrekking 
van het weefsel in dit deel vergemakkelijkt wordt, doordat de tur- 
gescentie van de benedenhelft afgenomen is : de nitstooting van water 
zou hier dientengevolge minder weerstand ontmoeten. 
Guttenberg trachtte daarentegen aan te toonen, dat de belichting 
van het basale deel geen invloed heeft op de meerdere of mindere 
gemakkelijkheid, waarmee er in den top een kromming gevormd 
wordt. In zijn proeven werden drie groepen van kiemplantjes met 
elkander vergeleken. Ze werden allemaal eenzijdig belicht met 22,2 
of 33,3 MKS, Diaar in de tweede en derde groep was het basale 
deel te voren een uur lang aan een belichting met 11,1 MK bloot- 
gesteld; in de tweede groep roteerden de kiemplantjes gedurende 
dezen tijd om een verticale as, terwijl ze in de derde groep stil 
stonden. Bij deze plantjes geschiedde de nal)e]ichting van den tegen- 
J) P. G. VAN DER Wolk. Onderzoekingen over de voortplanting van lichtprikkels 
bij de kiemplantjes van Avena. Verslag Kon. Akad. v. Wetensch. te Amsterdam. 1911. 
■^) H Bitter von Guttenberg. Ueber akropetale Reizleiting. Jhrb. f. wis. Bot. 
Bd. 52 p. 333. 1913. 
2) W. H. Arisz. Untersuchungen über den Pholotropismus. Ree. d. trav. bot. 
Néerlandais. Vol. XII p. 44. 1915. 
