274 
kroinming- in dat deel te voorscliijn kon roepen, laten de beteekenis 
van dezen invloed eveneens duidelijk aan het licht treden. 
In deze proeven vergeleek ik het resultaat van een eenzijdige 
belichting van de geheele coleoptile na een tweezijdige belichting van 
het basale deel tnet dat van een eenzijdige belichting van kiemplantjes, 
die te voren steeds in het donker hadden gestaan. Gedurende de 
voorbelichting werden er twee schermpjes van denzelfden vorm ge- 
bruikt ; één voor de coleoptilen en één er achter. Ze werden op 
dezelfde wijze gereed gemaakt als die, welke in de boven beschre- 
ven proeven gebruikt werden, alleen was het in dit geval juist het 
basale stuk, dat voor het grootste deel weggesneden werd. Op deze 
wijze bleef er een stuk van 27, — 3 mm van den top gedurende 
de belichting in de schaduw. De voorbelichting duurde 60 seconden. 
Gedurende dezen tijd werd het bakje iedere 10 seconden omge- 
draaid. Aan het einde van de voorbelichting werd het voor de laatste 
maal omgedraaid, daarna werden de schermpjes weggenomen en 
de kiemplantjes nog eens aan het licht blootgesteld. Ditmaal duurde 
de belichting 12 tot 15 seconden. De intensiteit van de belichting 
was ook hier altijd weer 750 MK. Het resultaat dezer proeven was, 
dat de coleoptilen, waarvan het basale stuk tevoren al belicht was, 
recht bleven, terwijl de andere de gewone antiphototrope krom- 
mingen vertoonden. 
In mijn vorige mededeeling gaf ik toe, dat het wellicht mogelijk 
zou zijn om bij coleoptilen, die tevoren aan een alzijdige belichting 
van bepaalde sterkte blootgesteld waren, met behulp van een tame- 
lijk zwakke nabelichting antiphototrope krommingen te verkrijgen. 
Dit lijkt me nu zeer onwaarschijnlijk, daar het optreden van een 
normale kromming in het basale deel onder deze omstandigheden 
ternauvYernood te verwachten is. In dit geval zijn de oorzaken, 
waarvan we op het oogenblik weten, dat ze het optreden van 
antiphototrope krommingen teweegbrengen, dus geen van beide 
aanwezig. 
De relatieve waarde van de beide oorzaken is op het oogenblik 
volkomen onbekend, maar dat de oorzaak, die het onderwerp van 
deze verhandeling vormt, zeer belangrijk moet zijn, volgt nit de 
proeven, die ik in mijn vorige mededeeling beschreven heb (1. c. 
blz. 182). De antiphototrope krommingen, die door een bepaalde 
hoeveelheid licht te voorschijn geroepen werden, bleken zeer weinig 
te verschillen, indien de belichtingstijd tusschen 1 en 256 of tusschen 
7^ en 192 seconden varieerde. Daar nu, zooals we gezien hebben, 
de aanwezigheid van de oorzaak, die ik in mijn vroeger werk behandeld 
heb, bij een zeer korten belichtingstijd geheel uitgesloten is, moeten 
