291 
Het gewiclitigst in dit opzicht is de tonustoestand, waarin men 
een liart aantreft, waarin lang kalium- resp. nranimn-anlomatie lieeft 
gelieerscht. De voorwaarden, die deze antotoniis van de hartspier 
bepalen, zijn : 
a. de hoeveellieid calcinm-ionen, al of niet tegenovei- univalente 
ionen geplaatst; '* 
b. de hoeveelheid H-ionen ; 
c. de hoeveelheid op het hart vallend licht, vooral, wanneer een 
fluoresceerende slof aanwezig is. 
1 M^WvV— 'C- 
U_JUJ 
Fig. 2. 
Aalhart in situ. Doorstrooming van vena cava uit, eerst met een doorstroomings- 
vloeistof, waarin 15 mgr. thoriumnitraat per Liter, daarna met een doorstroomings- 
vloeistof, waarin 100 mgr. kaliumnitraat. 1 sinus, 2 atrium, 3 ventrikel. Tijd in 
sec. Bij S overgang van de eene vloeistof (tlioriumkloppen) op de andere (kalium- 
kloppen). Alleen in den ventrikel is tijdens tlioriumkloppen een lichte tonus te 
zien, die reeds grootendeels geweken is in den eersten slag, tijdens het paradoxon 
door het hart gemaakt. 
Wanneer men uranium als o-straler aanwendt, wordt elk dezer 
drie voorwaarden gewijzigd. Sub a is aan verandering onderworpen, 
omdat tegenover het calcium-ion niet enkel univalente ionen zijn 
geplaatst, maar daarenboven nog uranyl. Sub. 6 wordt gemodificeerd, 
doordat een 0 [)lossing van uranjlzout een kleine vermeerdering van 
H-ionen in de Ringersche vloeistof tot stand brengt. Weliswaar kan 
men dezen factor door opzettelijk toevoegen van een spoor CaCO, 
uitschakelen, doch laten wij veronderstellen, dat dit achterwege bleef. 
Sub c, eindelijk is gewijzigd, want in het met een kalium-vloeistof 
doorstroomd orgaan heeft het opvallende licht slechts een onnaspeur- 
bare werking, wanneer het althans niet geweldig sterk is, terwijl 
ook gewoon licht bij aanwezigheid eener tluoresceerende uraanvloei- 
stof onmiddellijk zijn toniseerende werking zal ontvouwen. 
Men zal het nu volkomen verklaarbaar vinden, dat in fig. 1 de 
