308 
uit het onderste Eoceen van Wjoming, komt dat van een zwijn 
van gelijke lichaainsgrootte reusachtig uit (Fig. J, B). Zeer gering 
liersenvolutnen hadden ook andere eocene Hoefdieren, de Ambljpoda. 
Aldus Coryphodon, uit het onderste Eoceen van Wyoining, in 
vergelijking met een even even grooten Rhinoceros (Fig. 1, C). 
Fig. 1. Afgietsels der schedelholte van: A. Arctocyon en 
Ganis ; B. Phenacodus en Sus ; C. Coryphodon en Rhino- 
ceros. (Naar Osborn, ,The Age of Mammals”). 
Het geringste volumen, in al deze gevallen, hebben de meest 
samengestelde, functioneel ingewikkeldste onderdeelen van het ence- 
phalon, bijzonder het cerebrum (in de afbeeldingen gearceerd). Deze 
vooral zijn nog niet uitgegroeid. Maar in het Mioceen, gedeeltelijk 
reeds in het Eoceen, bereiken de hersenen der Zoogdieren het volumen 
en de verhouding harer onderdeelen van de meeste tegenwoordige 
vormen. 
Even treffend als die plotselinge, in ieder geval betrekkelijk snelle 
toeneming van het volumen der hersenen in de klassen Reptielen, 
Vogels en Zoogdieren is het andere palaeontologische feit, dat bij 
de Horniniden, die eerst geologisch zeer laat optreden, de hersenen 
reeds in de oudste der bekende schedels onmiddeliijk het tegen- 
woordig volumen bezaten. De vroegere verwachting, dat aan die 
fossiele schedels een geleidelijke toeneming van het volumen der 
hersenen tot de exceptioneele grootte, door welker bezit de tegen- 
woordige Mensch zich zoo hoog boven de dierenwereld verheft, zou 
zijn aati te toonen, is niet verwezenlijkt geworden. Dit geldt evenwel 
niet voor Pithecanthropus, indien men dezen fossielen menschachtigen 
