31i 
de een jaar te voren door Max Wkeer ') gepnblieeerde gewiclitsbe- 
palingen, als gemiddelde waarde van r bij zeven paren van zoog- 
diersoorten ^/g, dns een iets kleiner exponent dan aan evem-etliglieid 
van bet liersengewieht met de vlakteafmeting van het lichaam ’ zon 
beantwoordeïi. De afwijking bleek constant (e zijn en gelijke expo- 
nent werd in 1905 door Louis Lapicque en Piehre Giraru’') bij 
Vogels, in 1913 door mij’) bij Reptielen en Visschen gevonden. De 
exponent % geldt ongetwijfeld voor alle Gewervelde diersoorten. 
Aan onvoldoendheid der gegevens kan die ,, vreemde macht” van 
het lichaamsgewicht daarom zeker niet worden toegeschreven; men 
kan hier maar niet te doen hebben met een ,,glol)ale empirische 
wet, als limiet eener som van verschillende fnncties.” De gevonden 
betrekking tnsschen de gewichten van de hersenen en het lichaam 
moet een eenvoudige, rationeele zijn. Daar deze exponent de be- 
trekking van soort tot soort aangeeft, eene betrekking die bij het 
200 , r— — 1 
1 
’ii 
7 ^ 
/ 
1 
I0k(j 20. 30 40, 50, 
Fig. 2 
ontstaan der soorten is tot stand gekomen, wil ik hem hier als 
p li y 1 ogen e t i SC li e exponent bestempelen. 
9 Max Weber, Vorstudien über das Hirngewicbt der Saugetliiere, in Festschrift 
für Garl Gegenbaur, p. 105—123. Leipzig 1896. 
*) Comptes Rendus des séances de l’Academie des Sciences. Paris 1905, 1, 
Tomé 140, p. 1057 — 1059. 
9 Verslagen Wis- en Natuurk. Afd. Kon. Akademie van Wetenschappen te 
Amsterdam. Deel XXII, (1913), p. 596—600. 
21 * 
