318 
TABEL I 
Lichaams- 
Gangliëncel 
Verwijzing naar auteurs. 
gewicht 
(Grammen) 
Gem. 
middellijn 
(Micra) 
Plaats 
jaartal en pag. der 
metingen 
1. Elephas indicus 
3600000 
84.4 
Col. ant. 
!. Hardesty. (1902). 160, 161 
2. Equus caballus 
562500 
61.9 
.. „ 
.. .> .. .1 » 
3. Homo sapiens 
72000 
58.0 
» ,, 
„ „ „ 159,160 
4. Lepus cuniculus dom. A. 
2000 
39.2 
,, » 
,, » » 160 
5. Mus norvegicus albinus. A 
250 
34.7 
,, .. 
.> » .> » 
6. Mus musculus albinus 
20 
27.4 
.1 i> 
„ „ „ 160,164 
1 . Lepus cuniculus dom. B 
2000 
56.0 
Spin. 
G. Levi. (1908). 200 
8. Mus musculus. A 
20 
37.2 
„ 
» » » i 
9. Canis familiaris. A 
23000 
80.8 
„ 
„ „ (1906). 331, 332 
10. Canis familiaris. B 
3750 
67.5 
„ 
11. Mus norvegicus albinus. B 
250 
16.5 
Purk. 
Addison. (1911). 469 . 
12. Mus musculus. B 
20 
13.0 
u 
Obersteiner. (1913). 5 
13. Felis leo 
119500 
69.5 max. 
Betz 
Brodmann. (1909). 83 
14. Felis pardalis 
10433 
66.5 med. 
„ 
Bevan Lewis. (1880). 53 
15. Felis domestica 
3300 
1 69.0 max. 
1 60.0 med. 
Brodman (Lewis)(1909). 83 
Bevan Lewis. (1880). 85 
de verklating van de voor hot volumen der hersenen geldende be- 
trekking te zoeken in de zenuwcellen, de elementen waaruit de 
hersenen zijn opgebouwd. 
De tusschen de volwassen individuen van een en dezelfde soort 
geldende exponent in de betrekking van het lichaamsgewicht tot 
het hersengewiclit moge nu als o n t og e n e t i sc h e exponent onder- 
scheiden worden van den van soort tot soort geldenden exponent, 
daar hij den betrekkelijken individueelen groei der hersenen lot den 
volwassen staat aangeeft. 
Tengevolge van dat onderscheid in de vaste betrekkingen der 
gewichten van de hersenen en het lichaam, tusschen homoneure 
soorten aan den eenen kant, individuen eener soort aan den 
anderen kant, d. i. het verschil tusschen den phylogenetischen en den 
ontogenetischen exponent, hebben kleine individuen betrekkelijk meer. 
