826 
de toeneming van liet volumen der hersenen betrekkelijk grooter 
dan tusschen homoneure soorten. 
In verband met het hier behandelde staat een andere merkwaar- 
digheid van den Bunzing. Berekent men namelijk, naar de gewichts- 
bepaling van Bethcke’) van tien zeker volwassen bunzings, uit de 
vijf met lichaamsgewichten boven 1000 G. (gem. 1281.5 G.) en de 
vijf onder 1000 G. (gem. 769 G.), den ontogenetischen relatie-expo- 
nent, zoo vindt men daarvoor 0.42, gelijke waarde als verkregen 
wordt uit de gewichten van een zeer grooten bunzing (van 1700 G.) 
bij Lapicque^) en een zeer kleinen (van 593 G.) van mijn eigen be- 
paling^), beide volwassen dieren. Deze exponent ligt juist in het 
midden tusschen ^is Vg- 6®^^ graphische voorstelling zou men 
de richting der ontogenetische lijn van den Bunzing zien afwijken van 
andere en naderen tot samenvallen met de phjlogenetische lijn van het 
geslacht Putorins. Blijkbaar verkeert de soort Bunzing in een toe- 
stand van splitsing. Welbekend is overigens de groote variabiliteit 
van alle soorten van dit geslacht. 
Nu bestaat, in den ontogenetischen groei, een belangrijk verschil 
tusschen de zenuwcellen en de overige cellen van het lichaam. Het 
is de groote verdienste \an Giuseppe Levi en van Edwin Conklin 
dat te hebben aangetoond. Levi bewees in 1906, voor een groot 
aantal zoogdiersoorteiG), en uitvoeriger in 1908, voor de Gewervelde 
dieren in het algemeen®), dat met de grootte van het dier de grootte 
der gangliëncel, in tegenstelling met de meeste andere cellen, be- 
halve waarschijnlijk de spiervezels (en die van de lens), toeneemt. 
De andere cellen nemen toe in getal, niet afzonderlijk in grootte. 
Conklin ®) toonde, in 1912, voor verschillende soorten en individuen 
eener zelfde soort van de Pantotfelslak (Crepidula) aan, dat bij de 
zeer groote verschillen in het volumen van het lichaam, de grootte 
der weefseicellen, in alle soorten en individuen van beide seksen, 
ongeveer gelijk blijft. Over het geheel zijn verschillen in de grootte 
van het lichaam te danken aan verschillen in het getal der cellen 
en niet in de afzonderlijke grootte der cellen. Doch van de gangliën- 
cel len en naar hij meende ook van de spiercellen verandert de 
h L.C., p. 613. 
2) Gomptes rendus Académie des Sciences. (2), Tomé 151, p. 1393. Paris 1912. 
*) Verhandeling van 1897, p. 36. 
9 L.c. 
9 Giuseppe Levi, I Gangli cerebrospinali. Supplementa al Vol. VII dell’ “Archivio 
Italiano di Anatomia e di Enibriologia”. Firenze 1908. 
9 Edwin G. Conklin, Body Size and Geil Size. Journal of Morphology. Vol. 23, 
p, 159-188. Pbiladelphia 1912. 
