330 
liet plasnia-voliiinen D toeneeiiil, dan vindt men daaivoor J. 2 of'’/ 5 - 
Voor de maclit van liet cel-volnmen, waarmede het kern-volumen /V 
evenredig toeneemt, vindt men 0.6 of Vs- vergrooting der 
zenuwcel verandei't dus het plasraa-volnmen evenredig met het | 
kwadraat van het kern-voliimen. Daar nu X Vis = Vis of Vs. | 
blijkt het plasma-volnmen evenredig met den derdemachtswortel van | 
het lichaamsgewicht of PVs oo het kernvoinmen evenredig met den | 
zesdemachtswortel van het lichaamsgewicht of PVe toe te nemen. 
Zoo blijkt dan alleen het plasma, hetwelk direct met de zennw- 
vezel zoodanig verbonden is, dat de ascilinder er in overgaat, de 
bedoelde directe dynamische beteekenis te hebben. De van het plasma 
steeds door een vlies gescheiden kern heeft o n mid d e 1 1 ij k alleen 
rnet het leven der cel en haar mechanisme te maken. De kern der 
zenuwcel is de draagster der erfelijke eigenschappen in het zenuw- 
stelsel en zij regelt de stofwisseling in die cel. 
Maar nn is die ,, vreemde” exponent Vis oog slechts ten deele 
verklaard. Waarom verandert het volumen der kern /v juist evenredig | 
met den zesdemachtswortel van het lichaamsgewicht, dat is met j 
den tweedemachtswortel der lichaamslengte, L, of K'‘ met L? 
Ook dit heb ik, bij die vroegere gelegenheid, reeds nagegaan. 
Daaraan moge thans nog het volgende worden toegevoegd. 
Voornamelijk door de toen geciteerde cytologische onderzoekingen 
en studies van Geuassimow, Böveri en R. Hertvvig is gebleken, dat 
het volumen van het plasma van dat der kern afhangt ; de relatieve 
grootte der kern wordt bepaald door een dynamischen even wichtstoe- 
stand tusschen het volumen der kernsubstantie en het vrije oppervlak 
van de cel, d.i. van het plasma. Verder, dat bij zulk een constante 
verhouding ook de deelingssnelheid constant blijft. 
Nu ziet men inderdaad bij de boven telkens vergeleken grootste 
homologe gangliencellen het volumen der kernsubstantie in bijna 
volkomen gelijke betrekking met het lichaamsgewicht toenemen als 
het vrije oppervlak der cel, want P'le = F'^Im en pVisX^ = P'%4. 
Men kan dus aannemen, dat deze cellen in zulk een dynamischen 
evenwichtstoestand verkeeren. Wel neemt het kerjivolumen iets minder 
toe dan volkomen gelijkelijk met het op()ervlak der cel (hetgeen 
voor celdeeling zou noodig zijn), maar in dien toestand der cel blijft 
zij in evenwicht met de algemeene dynamiek van het lichaam. Met 
de vergrooting van het volumen der kernsubstantie /iC neemt namelijk 
evenredig toe de stofwisseling van het cytoplasma en alzoo even- 
redig met IF de kinetische energie die van de kern uitgaat. Maar 
wij vonden ook met /f’ eveniedig toenemen L of P'/a. En dit is 
dezelfde verhouding waarin de massa van het lichaam staat tot de 
