JOHANNES PETRUS KÜENEN 
Nog meer onverwacht kwam het derde groote verlies, 
dat de Akaderaie geleden heeft door liet zoo tragische over- 
lijden van Küenen, ook op een leeftijd, waarop hij nog 
zooveel had kannen geven voor de wetenschap, voor het 
onderwijs, voor zijn gezin. Zóó onverwacht, dat op de agenda 
van deze vergadering nog een voordracht van hem aange- 
kondigd stond. 
Küenen werd geboren te Leiden 11 October 1866 als 
zoon van den grooten theoloog, die zooveel jaren den roem 
van Nederland en ook van deze Akademie heeft nitgemaakt. 
Hij bezocht het Leidsche gymnasium en werd aldaar als 
student ingeschreven in 1884, waar hij Lorentz en Kamer- 
LiNGH Onnes als leermeesters had. Speciaal ten opzichte van 
den laatste ontstond er een innige band, daar Küenen zich 
vooral tot het experimenteele deel van de physica voelde 
aangetrokken en al spoedig blijk gaf een experimentator 
van den eersten rang te zijn. Hij werd assistent bij Onnes 
en werkte later met hem samen, of liever in de richting 
van het Leidsche laboratorium, daar hij steeds problemen 
der thermodynamica aanvatte. Aan de leiding van het cryo- 
geen laboratorium had hij overigens geen direct aarideel, 
ofschoon alles gewoonlijk met hem overlegd werd. 
Küenen promoveerde op 12 April 1892 op een proef- 
schrift, getiteld: ,,Metijigen betreffende het oppervlak van 
VAN DER Waals voor mengsels van koolzuur en chloormethyl”. 
Het was de beantwoording van een prijsvraag der Leidsche 
ÜJiiversiteit, die reeds den gouden eerepenning had gekregen. 
Van 1895 lot 1907 was Küenen hoogleeraar te Dundee; 
men zou geneigd zijn sommige van zijn eigenaardigheden, 
ook in zijn uiterlijk, die aan een geboren Brit deden denken, 
aan dat twaalfjarig verblijf in Schotland toe te schrijven. 
