Mikrobiologie. — ^ M. W. Beuerinck eii Ir. L. E. den Dooren de 
Jong: „Over Bacillus polyjnyxa^). 
Indien men liet soortbegrip niet al te eng opvat en de in noot 1 
genoemde zeer na verwante maar niet volkomen identische vormen 
samenvat, kan men zeggen, dat er slechts één enkele aërobe sporen- 
vormende bakteriënsoort bekend is, die in snikerhoudend voedsel 
gisting veroorzaakt; wij gebruiken daarvoor den naam Bacillus 
polymyxa. De verspreiding vooral in den grond is tamelijk algemeen ; 
de eigenschap[)en zijn zeer merkwaardig en geven aanleiding tot 
belangrijke proeven. 
Vooral de door Schardinger het eerst opgemerkte acetonvorming 
heeft in de laatste jaren de aandacht op dit organisme gevestigd, 
maar de hoeveelheid die van deze stof gevormd wordt is gering 
en bedraagt uit mout of aardappelen nog niet 1 van het 
gewicht. Daarnaast ontstaat iets meer alkohol en waarschijnlijk een 
weinig azijn- en mierenzuur. De voorwaai'den voor de acetonvorming 
zijn nog niet goed bekend en er is wellicht kwantitatief groote ver- 
betering in aan ie brengen. Vooral de afscheiding van het enzjm 
pectinase en van zeer veel slijm geven aan de hoofdvariëteit beteekenis. 
De literatuui' over deze bakterie en de naastverwanten is te vinden onder: 
Clostridium polymyxa Prazmowski, Granulobacter polymyxa Beuerinck, Bacillus 
macerans Schardinger en Bacillus asterosporus A. Meyer. A. Prazmowski, Ent- 
wickelung und Fermentwirkung einiger Bacteriën. Dissert. Leipzig 1880, pag. 37. — 
Th. Gruber, Idenlifizierung von Clostridium Polymyxa Prazmowski, Genlralbl. f. 
Bakteriol. 2te Abt. Bd. 14, 1905, pag. 353. — F. Schardinger, Bacillus macerans, 
Acetonbildender Rottebacillns, Gentralbl. f. Bakt. 2te Abt. Bd. 14, 1905, pag. 772. 
Zur Biochemie von B. macerans. Gentralbl. f. Bakt. 2le Abt. Bd. 19, 1907, p. 161. 
Kristallisierte Polysaccharide aus Starke durch Mikrobien. Gentralbl. f. Bakter. 2te 
Abt. Bd. 22, 1909, pag. 98 en Bd. 29, t911, pag. 189. — A. Meijer und G. 
Bredemann, Variation und Stickstoffbindung durch Bacillus asterosporus. CeniraWA. 
f. Bakteriol. 2te Abt. Bd. 22, 1909, pag. 44. 
De naam asterosporus is ontleend aan 9 of 10 moeielijk zichtbare lijsten, die 
buiten over het exosporium der langwerpige sporen loopen en de dwarsdoorsnede 
stervormig maken. 
Daar vele staafjes, bij sterke voeding, bijv. op moutextrakt-gelatine, in smalle 
clostridiën veranderen, waarin een weinig granulose met jodium aantoonbaar is, 
kan de soort Granulobacter polymyxa genoemd worden. 
