358 
zaden verandert in een breiachti^e massa Voor het verkrijgen in 
reinknltimr is deze weg echter minder aan te bevelen wegens het 
groote aantal hooibakteriën, die daarbij tegelijk tot ontwikkeling 
komen ; maar het is een goede methode om intëctiemateriaal te ver- 
krijgen voor de ophooping boven beschreven. 
Het komt ons voor, dat de algemeenheid van B. polymyxa in onze 
omgeving en vooral in den grond, op de pectinase-afscheiding kan 
berusten, die aan deze soort, in verband met de geringe luchtbehoefte 
een grooten voorsprong op de andere saproidijten moet geven. 
Ongetwijfeld berust daarop eveneens het bijna regelmatige voor- 
komen van B. polymyxa in de schors der Papilionaceënknolletjes. 
Dit verschijnsel is zoo algemeen, dat het meer aan symbiose dan 
saprophytisme doet denken. In het bak teroïden weefsel ontbreekt B. 
polymyxa echter volkomen. 
Eigenschappen. 
Zoowel op agar als op gelatine zijn de koloniën karakteristiek. 
Op moutextraktgelaline ontstaan aanvankelijk dunne, waterige, zich 
zijdelings snel uitbreidende, sterk smeltende lagen, die langzamerhand 
dieper en troebel worden door de sterk groeiende bewegelijke 
peritriche bakteriën. Oudere gelatijiekuliuren gelijken op die van ge- 
wone hooibakteriën. 0|) moutexti-aktagar is de slijmvorming meestal 
zeer duidelijk en er kunnen daarbij zeer voliimineuse, sterk ge- 
|)looide kuituren ontstaan. Het slijm trekt een deel van de bruine 
kleui'stof uit moutagar tot zich en wordt daai'door zelf bruin gekleurd 
hetgeen aan de koloniëri een karakteristiek aanzien geeft. Opglucose- 
kaliumfosfaat-ammoniumsidfaat-agar ontstaan glasheldere, doorzichtige 
koloniën, die soms als Imllen op den kultuurbodem liggen en zoo 
karakteristiek zijn, dat zij bij het be[)alen van het aantal kiemen in 
gro)idmonsters op den genoemden kultuuibodem, direkt kunnen 
herkend worden. Ook kiezelplaten doortiokken met laatstgenoemd 
voedsel leveren bij het grondonderzoek zulke ,,diO[)pel vormige” 
koloniën. Sommige variëteiten brengen veel minder slijit) voort dan 
andere, en het slijm kan taai of week zijn. Mikroskopisch bestaan 
de variëteiten met week slijm uit veel kortere staafjes dan die met 
taai slijm. Daarom is men aanvankelijk geneigd aan verschillende 
soorten te denken, maar verdere ervaring toont de overeenkomst. 
Van deze overeenkomst verkrijgt men vooral de overtuiging wanneei' 
men, behalve met de natuurvariëteiten ook bekend is geworden met 
h Het enzym seminase, dat het kiemwit der Papilionaceën {Indigofera, Cera- 
tonia) in mannose verandert, is wellicht identisch met de pectinase van B.polymyxa. 
