371 
kunnen worden geselireven. 
Maar hoe dit alles ook zij, wij zullen toch steeds kunnen schrijven 
W ^ 11,11, 
of, daar i\ = -j- = (1— + a’v," = c/ -)- c/) = 
= i;/(i+ra;), wanneer ^ = r [dus - 
1 + ?■ 1 wordt gezet, 
en met 
10 = (1 — x) 
d — a 
(I +r.^•) (1 + r) ' ’ (] -|-ni;)'(l f r) 
, ( 6 ) 
de oude uitdiukkingen, maar waarin thans a een eenigszins andere 
waarde lieeft dan vroeger, en tevens (door m) van de tempeiatuui' 
afhankelijk zal wezen. 
Schrijft men bij benadering voor (1); 
A ü = — A V, 
V V . 
met weglating van het meestal \’eel kleinere eerste stuk, dan ver- 
krijgt men dus benaderd : 
IV a 
A V u’ 
(7) 
Zijn nu de kritische drukken van verschillende sloffen inderdaad 
niet te veel uiteenloopend, dan loopen ook de waarden van "/„j bij 
mengsels van verschillende stoffenparen niet veel uiteen, en zullen 
w 
wn dus voor het quotiënt waarden vinden van ten minste de- 
^ ^ Lv 
zelfde grootte-orde ; iets waartoe ook de Heer Katz in zijn laatste 
stuk (l.c.) ') op proefondervindelijke wijze is gekomen — ten minste 
wat voluumcontractie en imbibitiewarmte van amorj)he en krislal- 
lijne opzwelbare stoffen betreft. Dat de vei-houdingen daar geheel 
analoog zijn aan die van vloeibare mengsels, komt daarvandaan. 
b De kurven van Fig. 1 en 2 zijn geen hyperbolen, maar scheeve parabolen, 
(1 — cv) a 
aangezien volgens (6) iv=— is. Ware r = o (Vo® = v,®), dan zou de 
1 + rx 1 + »• 
kromme der integrale rnengwarmte (d. w. z. 1 — X gr. mol. van J + .x gr. mol. 
van 11) een zuivere parabool zijn. Is echter ^ 2 ® niet = Wj®, dan zal de top van den 
parabool, zooals gemakkelijk is na te gaan, iets naar de zijde van den component 
met het kleinste moleculairvolume verlegd zijn. Men vindt n.1. uit = 0 
a;=l:(l-l-l' 1 -\-r), wat ='/2 geelt voor r = o, maar .t < b '2 voor r>0. ('r 2 ®>D®)- 
25 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXXI. A°. 1922. 
