Scheikunde. — H. J. Backer: ,,De dissociatieconstanten van sulfon- 
nzijmuur en a-sidfonpropiomuur”. 
(Aangeboden door de Heeren P. van Romburgh en H. R. Kruyt). 
De «-sulfoncarbonziireii zijn tweebasisclie zuren met een sterke 
en een zwakke znurfnnctie. 
Dientengevolge beliooren de vrije verbindingen tot de sterke zuren, 
terwijl de zui’e zouten zich gediaigen als zwakke zuren. 
In de tabel is het moleculair geleidingsvermogen van sulfonazijn- 
zuur en «-sulfonpropionzuur vermeld. 
Indien men de waarde bij oneindige verdunning op grond 
van het aantal atomen per molecuuP), voor het sulfonazijnzuur stelt 
op 376 en voor het sulfonpropionzuur op 373, dan vindt men als 
gemiddelde der dissociatieconstante, vooi- de concentraties Vss 6” Vm 
G rarnmolecuul per Liter, bij het sulfonazijnzuur 0.58 en bij het 
sulfonpropionzuur 0.57. 
Een groote nauwkeurigheid kan aan deze getallen niet worden 
toegekend, daar de onzekerheid in de bepaling van bij deze 
sterke zuren veel invloed heeft op de grootte van de constanten. 
Onwaarschijidijk zijn de waarden echter niet, want Wegscheider^), 
die de geldigheid van de verdunningswet van Ostwald voor sulfon- 
zuren heeft bepleit, berekende vooi- benzolsulfonzuur, p-toluolsulfon- 
zuur en /Lnaphtalinesulfonzuur de constanten 0.21, 0.214 en 0.267, 
en voor het met de bovenstaande zuren verwante m sulfonbenzoëzuur 
de constante 0.4. 
In de oplossingen der zure natriumzouten van de sulfoncarbon- 
zuren zullen hoofdzakelijk de volgende ionenevenwichten bestaan: 
NaHAl;:Na + HA' (I) 
HA'i^ H- -I- A" (II) 
Bovendien kunnen moleculen van het vrije zuur ontstaan: 
H-+ HA':^H,A (III) 
Het geleidingsvermogen der zure natriumzouten wordt dus ver- 
oorzaakt door de ionen Na’, HA', H’ , A". 
1) Ostwald-Luthkr, Hand- u. Hilfsbuch 1922, 482. 
2) Wegscheider, Moiialshefte f. Gh. 23, 340, 341 (1902); 30, 440 (1909). 
