382 
Thans kan men een correctie aanbrengen wegens de omstandig- 
heid, dat de concentratie der HA' ionen geringer is dan met reactie 
I overeenstemt, doordat deze ionen verder worden gesplitst volgens 
reactie II. 
Men krijgt dan een verbeterde waarde voor en kan hieruit 
k, berekenen. 
Op deze wijze vindt men voor k, van het sulfotiazijnzuur bij 
verschillende verdunningen : 
V = 
16 
32 
64 
128 
256 
512 
1024 
k, = 
11.3 10.1 
9.2 
8.6 
8.0 
7.6 
7.3 X 
10-5 
en voor het su 
Ifonpropion 
zuur 
V — 
16 
32 
64 
128 
256 
512 
1024 
k, = 
7.8 
7.0 
6.3 
5.8 
5.3 
5.2 
X 
00 
10-5 
De gemiddelde waarde van de tweede dissociatieconstante woi’dt 
dus voor het sulfonazijnzuur 8.9 X 10~5 en voor het sulfonpropion- 
zuur 6.0 X iO—^. 
Bij deze beschouwingen is geen rekening gehouden met de ver- 
eeniging der ionen H ’ en HA' volgens reactie III. 
Een correctie hiervoor, die het bedrag der tweede dissociatie- 
constante iets zou verhoogen, heeft echter bij deze sterk gedisso- 
cieerde zuren geen zin, daar de onzekerheid in de waarden der 
geleidbaarheid van de verschillende ionensoorten een grooteren 
invloed heeft. 
De heeren Dr. O. Ringer en Drs. D. W. Dijkstra hebben bij een 
deel der metingen hunne medewerking verleend. 
Een uitvoeriger mededeeling zal verschijnen in het Recueil d. 
trav. chim. 
Groningen, 8 Sept. 1922. Organisch chemisch lab. der üniv. 
