406 
kiisdijii afgesneden. In de Sakisliima groep der Rioe Kioe eilanden 
zijn de strekkingsrichtingen onregelmatig en staan scheef tot lood- 
recht op de richting der eilandenreeks, in het grootste deel der 
Rioe Kioe eilanden tot aan Kioesjio verloopen de strekkingen 
wederom ongeveer evenwijdig aan de richting der reeks. Dit voor- 
beeld vertoont overeenstemming met de beide vorige, “maai’ zoowel 
bij Babber als bij Morotai zijn de gebieden, waaruit de overeen- 
komst nader zon kunnen blijken, door zee bedekt. In Formosa en 
de Rioe Kioe eilanden is de ombuiging der oude strekkingen waar- 
neembaar en bovendien dat plaatselijk en roei nabij het huig punt der 
geantUdinaalas de oude strekkingen scheef tot loodrecht op de geanti- 
klinaalas staan, terwijl ze aan toeerszijden evenwijdig daarmede ver- 
hopen. 
De beweging aan de oppervlakte van horizontaal bewegende geanti- 
klinalen. 
We hebben reeds elders gewezen op het bestaan van tektonische 
dieptezones der beweging ’). De beweging gedurende een bepaalden 
tijdsduur zal afhankelijk zijn van de grootte en de richting der 
drukkrachten en van den aard der bewogen massa, welke voor 
verschillende diepten verschillend is. 
Indien de horizontale beweging gedurende een genoegzaam langen 
tijdsduui’ wordt beschouwd zullen de horizontale projecties van 
punten, welke bij het begin der beweging alle op een vertikale lijn 
waren gelegen, over grooten afstand van elkandei’ kunnen zijn ver- 
wijderd, terwijl de lijn, welke deze horizontale projecties verbindt, 
belangrijk van een rechte zal kunnen afwijken. 
Indien de bewegingssnelheden een vertikale ontbondene hebben, 
dan zal de vertikale beweging nabij de oppervlakte door die op 
grootere die[)te worden beïnvloed. 
De samengestelde bewegingen, welke op betrekkelijk gei’ingen 
afstand reeds verschillen, zullen in het groot beschouwd tengevolge 
hebben, dat, bij horizontale en vertikale rijzende bewegingen op 
grootere diepte, steeds nieuwe gedeelten der oppervlakte de hoogste 
punten van den bewegenden geantiklinaal vormen. De stand der 
oude strekkingsrichtingen ten opzichte van de nieuwe geantiklinaalas 
in een volgend stadium der beweging zal afhangen van de ver- 
schillende snelheden der beweging op grootere diepte en nabij de 
oppervlakte en van de snelheid der erosie. 
‘) H. A. Brouwer, The horizontal movement etc. loc. cit. 
ld. The major teclonic features of the Dutch East Indies. Journ. Wash. Acad 
of Sciences, 1922, blz. 172—185. 
