409 
tot 45° voorkomen, bij draaiing van de gedeelten der verbroken 
oppervlakte zullen de afwijkingen tot nul kunnen naderen. 
Gebogen oudere strekkingsrichtingen met een huigpunt en gebogen 
geantiklinaalas met verplaatst buigpunt in bet eindstadinm. 
Een der talrijke variaties van dit meer algenieene geval is in 
Fig. 5 voorgesteld. 
Fig. 5. 
Oudere strekking. 
AC DB en J.' C' D' B' = horizontale projectie der geanti- 
klinaalas, resp. in het begin- en het eindstadium der beschouwde 
bewegingsperiode. 
1 . Stilstand der horizontale beweging aan de oppervlakte. In het 
eindstadium staan bijna overal de oude strekkingsrichtingen scheef 
op de geantiklinaalas, nabij het buigpunt zelfs nagenoeg lood- 
recht daarop. Zeestraten zullen correspondeeren met depressies der 
geantiklinaalas. Indien de geologische samenstelling voornamelijk 
verandert in een richting loodrecht op de oude strekking, zullen 
plaatselijk eilanden van zeer sterk verschillende geologische samen- 
stelling naast elkander liggen. 
2. Horizontale beweging aan de oppervlakte overeenkomend met die 
op grootere diepte. Indien in het eindstadium der beschouwde bewegings- 
periode de punten A, B, C en D resp. in A' , B' , C' en D' zijn 
gekomen, dan zullen gapende breuken over de geheele lengte van 
C' ö' ü' voorkomen, die tot de vorming van zeestraten kunnen 
hebben bijgedragen. Indien bij hun verplaatsing door de gedeelten 
nabij de oppervlakte ook draaiende bewegingen worden uitgevoerd, 
zullen de hoeken tusschen de oude strekkingsrichtingen en de gean- 
tiklinaalas in het eindstadium tot nul kunnen naderen. 
Verklaring der abnomnale strekkingen nabij de buig punten. 
De abnormale strekking van het eiland Babber (fig. 1) kan worden 
verklaard door aan te nemen, dat de vervorming der geantiklinaal 
