411 
hoek afsnijden en de Sakishima eilanden onderling en van Forniosa 
scheiden. Deze breuken kunnen ten deele stei-k gapend zijn. 
Volgens de door ons ontwikkelde ineening omtrent de tektonische 
dieptezones en de dieptezones der beweging kan het ontbreken van 
eilanden tusschen Noord-Formosa en de Sakishima eilanden een 
gevolg zijn van de vorming van gapende breuken in vei-band met 
snelheidsvei'schillen in horizontale richting aan de op|)erv]Hkte nabij 
het buigpunt, en van een minimale rijzing van den geantiklinaal 
ter plaatse van het buigpunt van de horizontale projectie der as. 
De abnormale stiekkiiigen der Sakishima eilanden vinden hun vei-- 
klaring bij de aanname van bewegingen, ais hierlmven zijn vermeld 
bij de bespreking eener geantiklinaalbeweging, afgeleid nit gebogen 
oudere strekkingsrichtingen met verplaatst buigpunt in het eind- 
stadium. (Fig. 5). 
De beweging kan slechts in groote trekken worden beschi’even, 
in details kan ze niet uit de waarneembare feiten worden afgeleid. 
Zoo wisselen de strekkingen op de Sakishima eilanden vrij sterk 
met talrijke ombuigingen der lagen en er komen ook verschillen 
tusschen de strekkingen der oudere en die der jongere afzettingen 
voor. Nabij het buigpunt mogen echter onregelmatige bewegingen 
worden verwacht, terwijl tevens de verticale bewegingssnelheid en 
dus de snelheid der erosie van grooten iin loed moet zijn geweest 
op de thans waarneembare tektoniek. 
De abnormale strekkingen der Sakishima eilanden zijn op andere 
wijze verklaard door von Richthofkn '), die spreekt van trans- 
versale verzakkingen, waardoor de helling der lagen van de Jiormale 
zou zijn afgeweken, hetgeen past in het schema zijner rekhypothese. 
In tegenstelling met deze verklaring door vevtikale bewegingen heb- 
ben wij de kenmerken met die van andei'e eilandenreeksen in ver- 
band gebracht en verklaren wij de abnormale strekkingen nabij de 
buigpunten der geantiklinaalas door helaiufrijke horizontale be.wei/bnjeii, 
welke door ons reeds in verband met andere kenmerken voor 
verschillende geantiklinalen werden vastgesteld. 
b F. VON Richthofkn, Geomorphologische Studiën aus Ost-Asien. III. Sitz. 
Ber. Akad. d. Wiss. Berlin. Phys. math. klasse. 1902, blz. 944 e. v. 
