416 
laten doen. Hierdoor was ik genoodzaakt om zelf het onderzoek 
naar de relatie tnsschen [)rognathie en orthognatliie ter hand te 
nemen. De resultaten van dit onderzoek waren inderdaad verrassend, 
want niet alleen vermocht ik daardoor de relatie tusschen de heide 
schedeltjpen vast te stellen, doch het werd mij ook duidelijk, dat 
het geheele complex van menschelijke eigenschappen aan den schedel, 
een enkel samenhangend geheel vormen. In deze mededeeling echter 
zal ik mij streng tot mijn eigenlijk onderwerp bepalen. 
Bij mijn onderzoek moest ik beginnen met vast te stellen welke 
eigenlijk de essen tieele morphologische kenmerken zijn van het 
prognathe en het orthognathe schedeltype, want het korter of langer 
zijn der kaken is een onvoldoend criterium. Met behulp van Figuur 
1 en 2 zijn deze kenmerken gemakkelijk vast te stellen. Figuur 1 
geeft een meciiaansnede weer door een menschenschedel, figuur 2 
zulk een door den schedel van Lernur, een Prosimier. In beide figuren 
zijn drie hulplijnen aangebracht: n.1. de lengteas van de schedel- 
holte, de lengteas der neusholte, en de as van de schedelbasis. Deze 
drie lijnen leeren onmiddellijk de essentieele kenmerken van het 
orthogonathe en prognathe schedeltype kennen. Het zijn de volgende. 
Bij het orthognathe schedeltype staat de lengteas der neusholte 
ongeveer loodrecht op de lengteas der schedel liolte, met andere 
Fig. 2. 
Fig. 1. 
woorden de neusholte ligt onder de schedelholte, bij het prognathe 
schedeltype daarentegen verloopt de lengteas der neusholte ongeveer 
in verlengde van die der schedelholte, de neusholte ligt vóór de 
schedelholte. Wat de as der schedelbasis betreft, deze is in beide 
typen geknikt, maar in tegengestelde idchting. Bij het orthognathe 
type is de schedelbasis geknikt op de grens tusschen het basi- en 
hel praesphenoïd, er vvordt een hoek gevormd, die naar onder en 
voren open is, en in de litteratuur als de sphenoïdaalhoek bekend 
is. Bij het prognathe type is de basis geknikt op de grens tusschen 
