420 
dat de basaalplaat eii de balkplaat een hoek rnet elkander maken. 
Deze hoek, die wij ook bij Laoerta aanlroffen, is de sphenoïdaalhoek 
die wij als t3'pisch kenmerk van den orthognathen menschenschedel 
hebben leereti kennen. Zij ligt (er plaatse van de doortreding der 
Hj’pophyse door de schedelbasis. Terwijl de schedelbasis in haar 
geheel ongeveer een horizontaal verloop heeft, is de as van het 
neusseptum verticaal gericht, staat dns ongeveer loodrecht op de 
schedelbasis. Dit wil met andere woorden zeggen, dat de neusholte 
van Mus in dit stadium van ontwikkeling onder de schedelholte is 
gelegen. Wij vinden dus aan den schedel van dit jonge embryo van 
Mus, twee eigenschappen die typisch zijn voor den orthognathen 
schedel, n.1. een sphenoïdaalhoek en een subbasale ligging der neus- 
holte. Dat dit niet het gevolg is van de krachtige ontwikkeling der 
hersenhernispheren, blijkt uit het feit, dat wij deze richting van het 
Fig. 5. 
Fig. 6. 
neusseptum ook bij Reptielen vonden. De beschreven toestand bij 
Mus is van den reptilienachtigen stamvorm der zoogdieren over- 
geërfd. En deze hebl)en op hun beurt dezen toestand overgeërfd van 
primitiever vertebraten. De plagiostomie, waarop hiervoor gewezen 
is, en die men ook tot zekere hoogte bij Mus terugvindt, wijst ons 
wel de richting waarin wij de verklaring van dezen toestand zoeken 
moeten. 
Wij konstateeren derhalve dat orthognathie het kenmerk is van 
den jong foetalen zoogdierschedel. Laat ons nu nagaan op welke 
wijze uit dit primaire type het prognathe type ontstaat. 
In figuur 6 is de mediaansnede geschetst door den kop van een 
