Scheikunde. — F. A. H. Schreinemakehs : „In-, mono- e7i divanante 
evenivichten' . XXII. 
Evenwichten vaii n ko7nponenten in n-\-\ phase^i, als de hoeveel- 
heid van één dei' kompoiienten tot 7iid nadert. De invloed 
va7i een 7iieuwe stof op ee7i i7ivaria7it eve7iwicht. 
Voor het evenwicht: 
E=I\ ...k ...... (1) 
van 71 komponenten in 1 phasen gelden, zooals wij vroeger 
gezien hebben, de vergelijkingen : 
dZi dZi 
..... ( 2 ) 
waarin 
i=\,2, (n -h 1) 
en verder 
, dZj dZ„-^i ^ 
ÖZ, ^ 
ö?/, ■ ■ ^ 
waarbij nog de overeenkomstige vergelijkingen voor de veranderlijken 
2 , . . . ?<,... enz. moeten gevoegd worden. Zooals uit het aantal 
vergelijkingen (nl. 71* -j- 7i) en het aantal veranderlijken (nl. 7i* -\-n-\- 1) 
blijkt, is dit evenwicht rnonovariant; in het P,ï-diagram stellen wij 
het voor door eene knrve, die wij E noemen. 
Als in dit evenwicht E alle [)hasen met constante samenstelling 
samen slechts 7i — -1 der 7i komponenten bevatten, zoodat in deze 
phasen één der komponenten, b.v. X ontbreekt, dan kan in de 
phasen met veranderlijke samenstelling de hoeveelheid van dezen 
komponent X tot nul naderen. 
Het evenwicht E gaat dan over in een even wicht, dat wij 
noemen, dat nit n — 1 kom[)onenten in 7i 1 phasen bestaat, en 
dus invariant is; het wordt in het P, 7-diagram dus voorgesteld door 
een punt, dat wij i{x = 0) zullen noemen. Dit punt is dus het 
invariante eind- ot beginpunt van kurve E. 
