451 
experiment \ erscliijnt. Ook hier reageert de afgekoelde spier als een 
iiiet-vergiftigde. Bij verwarming boven kamertemperatuur ziet men 
de tweede verkorting grooter worden (zoowel liooger als langduriger). 
Ook de eerste neemt in hoogte toe, zooals de contractie van een 
onvergiftigde spier dit doen zon, de tweede groeit echter sneller en 
wordt daardoor spoedig grooter dan de eerste, zoodat een ,,vei’- 
smolten” curven-tjpe ontstaat. 
Bij ongeveer dertig graden neemt de tweede verkorting nog wel 
in grootte toe, thans groeit de eerste echter sneller, en bij ± 36° 
begint de tweede verkorting ook absoluut af te nemen ; de eei'Ste 
gedraagt zich geheel zooals de samentrekking van een on vergiftigde 
spier dit doen zon; totdat de spier door warmte-stijfheid onprikkel- 
baar is geworden, blijft er nog altijd eenige veratine-werking over. 
(Fig. 3). Dit alles geschiedt geheel onafhankelijk van het vergiftigings- 
Fig. 3. 
Vormen van veratrinogram, door één spier geleverd bij verschillende tempe- 
ratuur. Tijd Vs sec. 
verloop; van nit iedere temperatuur met den daarmede correspon- 
deerenden curven-vorm kan men weer tot kamertemperatnnr terug 
gaan en ziet dan ook eeti typisch veratrinogram otitstaan. 
4 . Prikkelsterkte. 
Het is mij niet mogelijk gebleken, door middel van de sterkte 
van den prikkel een invloed uit te oefenen op een van de beide 
onderdeelen van het veratrinogram afzonderlijk. Wel kan men, als 
30 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXXI. A’’. 1922. 
