472 
N'. 133(7, pag. 67) dan lijkt oogenscliijnlijk het terugdringeii van den 
micro-residueelen weerstand duor een groolere teniperalnurdaling 
beneden de sprongpunttemperatnnr — gelijk uit metingen aan één 
draad van één metaal reeds vast staat — zich zelfs kenbaar te maken 
door de meting aan draden van verschillend metaal. Wij vestigen 
er echter de aandacht op, dat deze rinme conclusie niet te trekken is, 
vóór de grootte van den drempelstroom als functie van l^sprongpunt- ^ 
en van de afmetingen van den draad bekend is en nadat is uitge- 
maakt, of een terugkeerende weerstand te danken is aan een 
enkele ,, slechte plaats”, dan wel over de geheele lengte zetelt. 
^ 5. Dreinpehoaarde. Bij enkele temperaturen is getracht, de 
drempelwaarde van den stroom te bepalen, dal is de sterkte van 
den door den draad gezonden stroom, die hierin weer een meet- 
baar potentiaalverschil opwekt. De uitkomsten worden gegeven in 
Tabel III. 
De beide eerste waar)iemingen in Tabel 111 wijzen aan, dat bij 
gelijke temperatuur voor draden van verschillenden diameter de 
i 
grootheid — veel meer een constante lijkt dan de stroomdichtheid. 
r 
Deze grootheid komt voor in de uitdrukking voor het magnetisch 
veld aan het oppervlak van een draad, waardoor een stroom gaat. 
F. B. SiLSBEE^) vestigde vooral de aandacht op den invloed van 
dit veld. De bepaling der drempelwaarde van het magnetisch veld voor 
thallium met behulp van uitwendige velden, en de vergelijking 
daarvan met de waarde van H, volgende uit H = — , aan de hand der 
r 
twee eerste waarnemingen in Tabel III (de draden F1 — Vlll en 
F1 — IX dus als recht beschouwend), moeten leeren, of deze twee 
veldsterkten gelijk zijn en dus vooi' de vei-storing van supra-geleiding 
het magnetisch veld de primaire factor is. De ,, slechte plaatsen”, 
vroeger meermalen genoemd, zijn dan de plaatsen met kleinsten 
diameter, de door den stroom terugkeerende weerstand zetelt eerst 
slechts op deze plaatsen. Bovengejioemde proef met Ihallinm is voor- 
bereid naast een dergelijke op uitgebreider schaal met het meer 
handelbare tin; men bedenke echter, dal bij (erugkeer van den 
weerstand bij groote stroomslerklen al spoedig een zoo groote warmte- 
ontwikkeling plaatsgrijpt, dat eerst de draad en l)ij doorsmelten van 
dezen de galvanometer gevaar loopt; dit maakt de bepaling van 
groote stroomdrempelwaarden zeer gewaagd. 
‘) F. B. SiLSBEE. Scienl. Pap. Bur. of Stand. N®. 3Ü7 (1917). 
