487 
sluiting aan de theofie van N. Bühk aangenomen, dat onelastisclie 
botsing ook reeds plaats kan vinden vóór de ioniseerings-spanning 
is bereikt, waarbij dan een vers|)ringing van één der electronen van 
het atoom naar een meer naar buiten gelegen baan zal plaats vinden. 
Deze energie kan dan bij teiuigkeer in de normale baan uitgestraald 
wordeji. Toch zal door drieërlei oorzaak het resultaat der elemen- 
taii’e theorie benaderd worden; 
I. Door opname der uitgestraalde energie door absorptie van 
buur-atomeii ((Iompton) ')• 
II. Door toeneming volgens quanta van de energie van langzame 
electronetj bij de botsing met gedislocpieerde atomen (,, botsingen van 
de tweede soort” in de theorie van O. Klein en S. Rosseland ; 
zie ook ^ 5). 
UI. (In geringe mate) door hernieuwde botsing tnsschen gedislo- 
queerd atoom en (snel) electron, voordat de eerste door straling 
energie verloren heeft (K. J. van der Bul)’). 
Men kan daarom voor electropositieve en edelgassen in overeen- 
stemming met onze conclusie uit vei'gel. (4) mededeeling 1 inderdaad 
verwachten, dat voor elk dier gassen afzondei'lijk de betrekking 
a . g = const. bij benadering zal geldig zijn, zoolang de aard der 
di'agers geen karakteristieke wijziging ondergaat. In dat geval toch 
zal de uit I — III voortvloeiende eiiergie-com[)ensalie steeds eenzelfde 
percentage uitmaken. Deze compensatie zal evenwel voor verschil- 
lende gassen zeer verschillend moeten zijn. Zoodat wij, waar ook 
de ioniseeringss|)anniugen zoo belangrijk uiteenloo[)en, tot de voor- 
de hand liggende conclusie genoopt worden, dat de waarde van 
aq voor verschillende (edel)gassen verschillend zal zijn. Wij komen 
hierop ad c terug. 
Dat overigens empii'isch ad h (hoofdzakelijk als gevolg van waar- 
nemingsfouten) afwijking Ie conslaleeren is tusschen een zich op 
formule III baseerende berekening en de waarneming, blijke uithef 
volgende voorbeeld (argon); terwijl formule III zou doen verwach- 
ten, dat de waarde van 
10 ^ 
^gVMi 
constant zoude zijn, leert een beschouwing van de door Rüttenaüek 
gepubliceerde getallen, dat bijv. (in tabel 5) voor eenzelfde edelgas 
in een bepaald geval (waarbij de druk van 0,5 tot 0,64 mm., de 
q K. T. CoMPTON. Phys. Review (2) 15, 476, 1920. 
q K. J. VAN DER Bijl. Fhys. Rev. 10, 546 (T7). 
