489 
tiaal-gradiëiit in neon ongeveer 2i tnaal die in argon bedraagt'). 
Plaatsen wij dns de waarden van i\p, A en p voor neon gevonden 
(Rüttenauer, tabel 1 zijner publicatie') in zijn tabel 4, dan kunnen 
wij, waar y voor argon op 2,0 is gesteld, voor neon ^ = 5 invullen. 
Wij vinden dan: 
TABEL A. 
Buis 
P 
Ap 
A 
g 
. 105 = constant 
Ag'- Ml 
111 / = 60 
Neon 
0.776 
0.026 
1.13 
5. 
1.33 
111 1 = 60 
Argon 
0.741 
0.062 
1.21 
2.0 
4.98 
111 1 = 60 
Helium 
0.785 
0.079 
1.13 
9.67 
4.73 
m. a. w. de waarde der ,, constante” is voor argon en lielinni 300 
tot 4007„ Iiooger dan bij neon. Hiermede is naar onze meening bet 
vergelijkbaar stellen op zulken grondslag der druk-elïecten voor ver- 
scbillende gassen veroordeeld. 
Conclusie-. Het is noodzakelijk de empirische formule van Rüttenaüek 
te vervangen door de theoretische: 
^ ^ aVmI 
• ^(.9) resp. Lp = f 
waarin (p{g) een functie van den spanningsgradiënt voorstelt, welke 
in bepaalde gebieden bij benadering den vorm bg kan aannemen, 
waarin h voor elk gas een constante voorstelt, welker waarde voor 
verschillende gassen ongelijk is. 
^ 5. Gekligheids-gebied. 
Wij hebben bij onze vorige mededeeling er op gewezen, dat de 
verschijnselen in de stroombaan zeer ingewikkeld zijn en dat onze 
formnle’s voor min of meer geïdealiseerde gevallen zijn opgesteld. 
De bepalingen van A. Rüttenauer zijn dan ook mede daarom zoo 
belangwekkend, omdat zij aan edelgassen zijn verricht, waarbij 
uitteraard de toestanden in de stroombaan veel minder gecompli- 
ceerd zijn, dan bij de meer-atomige niet-edelgassen. Bovendien heeft 
deze onderzoeker een zeer lange en wijde positieve zuil toegepast, 
h Bij de afleiding uit de klemspanning is met kathode- en anode-val rekening 
gehouden. Dat onregelmatigheden aan de electroden geen voor ons geval belang- 
rijke rol kunnen spelen, blijkt o a. wanneer men ook de verhouding der spannings- 
gradiënlen voor argon en helium uit de klemspanningen afleidt; de verhouding 
blijkt dan overeen te stemmen met die welke vooitvloeit uit de waarden van het 
potentiaalverval zooals die door A. Rüttenauer aan de positieve zuil zijn gemeten. 
