492 
van het d nik -effect iia te gaan, of daaruit iets kon worden afgeleid, 
omtrent verandering van de Inininesoeerende centra bij den overgang 
van het blauwe in het roode l/rƒ7t>?^-spectrllm. Hieromtrent geven de 
pioefnemingen van A. Ruttenauhk nog geen uitsluitsel, omdat de 
door dezen onderzoeker toegepaste stroomdichtheden te gering zijn. 
Schrijxer spreekt de hoop uit, dat — waar experimenteeren op dit 
getiied voor hem voorliands niet mogelijk is — deze opmerking 
anderen tot nader onderzoek aanleiding moge geven. 
§ 6. Qaantitatieve en gelijktijdige paralleliteit van licht-ermssie en 
dnik-ejject. 
In onze vorige publicatie hebben wij afgeleid, dat de druk-effecten 
in hoofdzaak te wijten zijn aan het ionen-transport door den electri- 
schen stroom (massa-transport), loelke ionen ontstaan zijn bij botsing 
tasschm electronen en atomen. Waar de uitbreiding der experimenten 
onze theoretische opvatting quantitatief bevestigt, meenen wij, dat het 
thans niet zonder belang is op te merken, dat de theorie der quanta 
haar gelijktijdige en quanlitatieve geldigheid ten opzichte van licht- 
emissie en druk-eftect aan de pos'ilieve zuil manifesteert. 
Men heeft hier immers met twee typische gebieden van de toe- 
passing van de theorie der quanta te doen: 
J. Met de licht-emissie, hef gebied der spectroscopie, waarbij men 
aandacht heeft te schenken aan de verschijnselen, welke zich voor- 
doen bij het teruqkeeren van electronen uit abnormale in minder 
abnormale t)anen ; 
2. Met het gebied der druk-effecten, waarbij men aandacht heeft te 
schenken aan de botsingen tusschen electronen en atomen, de ionen- 
vorming, dus aan het voeren van de atoom-electronen de normale 
in de abnormale l)anen ; 
Zoodra de ,,drageis” van karakter vei'anderen, veranderen zoowel 
het karakter der liclit-emissie als dat van het druk-effect. Het laatste 
kan van teeken omkeeren ; ten opzichte der licht-emissie vindt de 
wijziging o.a. een pregnante uitdrukking in de reeds in onze vorige 
verhandeling geciteei'de ,,verschuivings-wet”. 
Veranderen daarentegen de eleclrische condities niet karakteristiek, 
blijven de dragers eenzelfde karakter behouden, dan leeren onze 
quantitalieve, objectieve metingen dei- licht-emissie en de mano- 
metrische drukeffect-bepalingen van ons en Rüttknaukr, de gelijk- 
tijdige quantitatieve evenredigheid van licht- en drnk-ejject met de 
toegevoerde energie. Dat de licht-emissie door vergrooting der toe- 
gevoerde hoeveelheid energie niet van karakter verandert, was niet 
anders dan wat volgens de theorie der quanta te verwachten was. 
