493 
Wij zien dan ook vooral in liet feit, dat voor liet dm k-etfect gelijk- 
tijdig hetzelfde geldt, een bijdrage onzer kennis. Wij zien hierin een 
bevestiging van de opvatting, dat de atomen energie in qvanta zoomoei 
opnemen als afgeven, tevens een wissehoerking tiisschen beide ge- 
bieden, welke laatste op verwant gebied van onderzoek o.a. in de 
theorie van Klein en Rosskland tot uiting komt'). 
De bekende theoretische paralleliteit tiisschen deze twee gebieden 
en de thans experimenteel objectief aaiigetoonde gelijktijdige parelli- 
teit tusschen de waarnemingen aan de drukefFecleii en de licht- 
emissie bevestigen opnieuw de nauwe samenhang, de eenheid 
Wsscheyi deze klassen van verschijnseleil. 
^ 7. Samenvatting. 
1. Onze prioriteit ten opzichte van het ,, positieve” drukeffect 
wordt vastgesteld. 
Aangetoond wordt, dat de experimenteele onderzoekingen van A. 
Rüttenauer quantitatief bevestigen de vroeger door ons gegeven 
theoretische opvatting en formule’s omtrent het door ons gevonden 
druk-elFect. Daarmede wordt voor een in § 5 aangeduid uilgebreid 
geldiglieidsgebied bevestigd, dat de drukverschillen in hootdzaak op- 
treden tengevolge van massatransport door den electrischen stroom. 
2. Het is wenschelijk, de door A. Rüttenauer gegeven empirische 
formule voor het druk-etfect te vervangen door twee uit de theorie 
afleidbare formule’s, afhankelijk van de verhouding tusschen de vrije 
weglengte der corpuscula tot den (ronden) buis-diameter, n.1.; 
AVJiI A\/Jll 
^p=f '■esp. A p = / -^7“ • <( ig) 
waarin (p {g) een functie van den potentiaal-gradiënt voorstelt, welke 
in bepaalde gebieden bij benadering den vorm bg kan aannemen, 
waarin b een constante voorstelt, welker waarde voor verschillende 
gassen ongelijk is. 
3. Aangetoond wordt, dat de door F. Skaupy naar voren gebrachte 
opvatting, als zoude het druk-etfect bepaald worden door den elasti- 
schen electronen-stoot, onhoudbaar is. 
4. Op de beteekenis van de gelijktijdige paralleliteit der quantita- 
tief en objectief gemeten licht- en druk-etfecten ten opzichte van de 
theorie der quanta wordt gewezen. Er wordt door bevestigd, dat de 
atomen de energie zoowel in quanta afgeven als opiiemen. 
5. Op de wenschelijk heid om de onderzoekingen uit te breiden, 
in het bijzonder ook aan argon, wordt de aandacht gevestigd. 
Dordrecht, 11 October 1922. 
1) Klein en Rosseland. Zeitschr. f. Physik. 4, 46 (’21). 
