504 
den stroom, die door deze verwarmingsspiraal gaat. De conti'ole 
op de stroomsnellieid wordt inogelijk gemaakt door de tussclien H 
en Cj en tnsschen M en Cj aangebraclite capillairen. Deze veroor- 
zaken n.1. een drukverschil tussclien W en resp. dat even- 
redig is met de stroomsnellieid in H resp. M. Dit drukverschil kan 
echter zonder meer gemeten worden door het iiiveau-verschil tussclien 
het gecondenseerde water in resp. 6^ en het water in W. Noch 
de absolute waarde van de stroomsnelheid, noch de temperatuur 
van het water in en A\ behoeven bekend te zijn ; is de stand 
van het water in de beide buizen ten opzichte van den stand in 
W eenmaal zoodanig, dat de ontmenging van het gasmengsel naar 
wensch is, dan behoeft men den verwarmingsstroom slechts zoo te 
regelen, dat deze stand behouden blijft. 
Daarbij is het niet noodig de temperatuur en daarmee de dicht- 
heid van den damp nauwkeurig constant te houden ; want zoowel 
de stroomsnelheid, die bij een bepaald drukverschil tussclien de uit- 
einden van de capillair bestaat, als de diffusieconstanten der diffuii- 
deerende gassen, zijn bij benadering omgekeerd evenredig met de 
dichtheid van den damp; de voor de diffusie in een stroomend gas 
V 
karakteristieke verhouding - wordt dus niet beïnvloed door kleine 
veranderingen in de dampdichtheid. Om het condenseeren van den 
waterdamp tegen de wanden te vermijden, is het geheele toestel in 
een kast gebouwd, waarin de lucht eenige graden boven de tem- 
peratuur in TF verwarmd wordt. 
Met deze tweede methode wordt, wat betreft den graad van de 
scheiding evenveel bereikt als met de eerste, wat betreft de opbrengst 
is zij echter aanmerkelijk beter. Slechts wanneer het te doen is om 
kleinere hoeveelheden te scheiden, geniet de eerste methode de voor- 
keur, daar bij de tweede voor de circulatie een zekere minimale 
hoeveelheid vereischt wordt. 
Van belang is nu de vraag of de methode van de diffusie in een 
gasstroom een schrede voorwaarts kan beteekenen tegenover de tot 
nu toe gebruikte methode om isotopen te scheiden. Het lijdt geen 
twijfel of deze nieuwe werkwijze is veel beter dan die gewoonlijk 
gevolgd wordt bij scheiding door diffusie. Het is echter mogelijk, 
dat bij de toepassing o|) gassen met zoo weinig verschillende diffu- 
sieconstanten als de isotopen, kleine onregelmaligheden in de sirooraing 
in veel sterkere mate storend werken dan bij Neon-Helium-mengsels. 
Men kan natuurlijk evenmin verwachten, dat men met een enkel 
diffusieproces een mengsel van isotopen volledig zou kunnen schei- 
den; want zulk een proces zou, als het al principieel mogelijk is. 
