Natuurkunde. — G. Hertz: ,,Over de aanslag- en ionisatie- 
spanningen van Neon en Argon” (Naschrift). 
(Aangeboden door de Heeren P. Ehkenfest en W. J. de Haas). 
Bij de metingen van de aanslag- en ionisatiespanningen van Neon 
er) Ai’gon, over welke hier onlangs is gesproken '), is om de absolute 
waarden van deze spanningen te bepalen de door Franck en Knipping 
gemeten Avaarde van 20,45 Volt voor de eerste aanslagspanning van 
Helium gebruikt. Intusschen is het Lyman^) gelukt, het spectrum 
van Helium in het uiterste ultra-violet spectrografisch uit te meten 
met het resultaat, dat de door Franck en Knipping gevonden getallen 
voor de kritische spanningen van Helium evenals de daarmee nagenoeg 
overeenstemmende waarden van Horton en Davies aanmerkelijk te 
hoog zijn. Zooals Franck’) aantoont door de optisch en electrisch 
gemeten getallen met elkaar te vergelijken, moet nii voor de eerste 
aanslagspanning van Helium 19.75 Volt aangenomen worden, welke 
waarde dan op minder dan ü.1 Volt nauwkeurig is. Daarmee in 
overeenstemming moeten nu ook de aanslag- en ionisatiespanningen 
van Neon en Argon, die daaruit afgeleid zijn, met 0.7 Volt ver- 
minderd worden, zoodat men krijgt: 
Neon : Aanslagspanningen : 16.65 en 18.45 Volt. 
lonisatiespanning : 21.5 Volt. 
Argon: Aanslagspanningen; 11.55; 13.0 en 14.0 Volt. 
lonisatiespanning : 15.3 Volt. 
De conclusies met betrekking tot het optische spectrum worden 
door deze correctie niet gewijzigd, daar slechts de spanningsverschillen 
daarbij gebruikt zijn. Alleen de term 0.5 s. die beantwoordt aan den 
normaaltoestand van het atoom moet verminderd worden en wordt 
voor Neon 174000 ± 1000 en voor Argon 124000 ± 1000. 
Eindhoven. Natuurknndig Lahoratormm der 
N. V. Phdips’ Gloeilampenfabrieken. 
1) Deze Verslagen, Dl. XXXI N'’. 5, blz. 249. 
2) Th. Lyman, Nature, 110, 278, 1922. 
1. Franck, Zeitschrift f. Phys. 11. 155, 1922. 
