508 
nephelometrisch en bovendien colorimetriseh bepaald. Het laatste 
volgens een gewijzigde methode van Bell en Doisy. 
Beide ballastproeven bestonden uit : een vóór- en naperiode elk van 
14 dagen, waarin het voedermengsel 3 ballast bevatte ; overgangs- 
perioden van een week, waarin de ballast tot 15 7o werd opgevoerd 
resp. tot 3 “/o verlaagd en de eigenlijke proefperioden elk van 14 
dagen. In de eerste ballastproef waren drie proefperioden, de mid- 
delste met verhoogd eiwit (10 “/j tarweginten) en ejstine. Gedurende 
deze proef werd per dag 40 mgr. Ca (als Ca acet.) afzonderlijk 
toegediend, echter in de naperiode 15 mgr. In de tweede ballastproef 
werd zooveel calcium afzonderlijk toegediend (ten hoogste 12,7 mgr. 
per dag), dat het calciumgehalte van het voedsel gedurende de ge- 
heele proef hetzelfde was. 
Waar op 3 deelen van het voedermengsel 1 deel tarwe werd 
gegeven, bevatte het rantsoen (zonder kool) dus minder dan 15 
haverstroo ; n.1. 
Bij vergrooting van het t)allast- of eiwitpercentage werd bij beide 
proeven het gehalte aan dextrine plus melksuiker in het voeder- 
mengsel met hetzelfde percentage verlaagd. 
Evenals steeds werd het voeder met kokend gedistilleerd water 
tot een pap gemaakt. Het groenvoeder en eventueel het calcium- 
acetaat werd afzonderlijk toegediend. Het gewicht van het dier 
werd om de drie dagen bepaald. Het schommelde slechts weinig. 
In den regel was het tusschen 3530 en 3570 gram. De in de ver- 
schillende perioden van beide ballastproeven in de faeces afgegeven 
en in het voedsel aanwezige hoeveelheden calcium uitgedrukt in 
mgr. Ca waren gemiddeld per dag als volgt: 
Voorperiode 
3 o/o ballast 
1 
Proefperiode 
150/0 ballast 
Naperiode 
30/0 ballast 
i 1ste proef 
30.4 
88.4 en 69.3 
12.5 
Afgegeven 
66.76 
21.1 
1 2de proef 
44.1 
1 1ste proef 
59.- 
76.— 
46.3 
In het voedsel 
( 2de proef 
33.6 
35.- 
36.4 
De verhoogiug van de calciuniafgifte in de faeces is dus bij beide 
proeven zeer duidelijk. De afgifte in de voorperiode slaat tot die in 
de proefperioden bij de eerste proef ongeveer als 100 : 250, bij de 
tweede proef als 100 : 150. 
Dat bij beide proeven de veiliooging der calciumafgifte \ erschilde, 
hangt ongetwijfeld met de ongelijke calciumtoedieningen samen. 
