Anatomie. — C. ü. Ariëns Kappers ; ,,De ontogenetische ontioïkke- 
ling van het Corpus Striatnm der vogels en een vergelijking 
niet de verhoudingen bij de zoogdieren en den niensch” 
In de laatste jaren is liet corpus striatniu dikwijls liet onderwerp 
van studies geweest voor anatomen zoowel als pathologen. Het 
laatste vooral na de voortreffelijke onderzoekingen van K. WtESON. 
De verschillen echter, die de met den naam striatuin bestempelde 
deelen der voorhersenen vertoonen bij de verschillende vertebraten 
zijn zeer groot. 
Alhoewel ik hier voornamelijk het corpus siriatum der vogels en 
zoogdieren zal behandelen, wil ik mijn uiteenzetting toch laten 
voorafgaan door enkele algemeene opmerkingen over intraventricu- 
aire wandverdikkingen, die dien naam dragen bij de visschen, omdat 
daar reeds blijkt dat niet slechts de basis der voorhersenen daaraan 
deel kan nemen, maar ook de mantel, zooals bij de vogels en zoog- 
dieren wordt teruggevonden. 
Bij de cyclostomen en selachiers is het type van voorhersenbouw 
hetzelfde als. bij de amnioten, inclusief den mensch, d. w. z. men 
vindt er mantelvormig naar binnen omgestiilple hemispheren, met 
aan alle zijden door nervense substantie omsloten ventrikels. 
Bij de beenvisschen en ganoïden daarentegen schijnen slechts de 
basale gedeelten der voorhersenen van nerveusen aard en het dak 
gevormd door een chorioïd membraan. Dit is echter slechts schijn. 
De ontwikkeling van het mantelgedeelte der 
voorhers'enen dezer dieren geschiedt namelijk op 
een bijzondere wijze. 
In fic. 1, een dwarsdoorsnede door de voor- 
hersenen van een Lepidostens-larve van 5 c.M. 
lengte, heb ik door lijnen aangednid de scheiding, 
die men zon kunnen maken tnsschen het ventro- 
laterale (striatale) deel en dorso-laterale deel van 
den voorhersen wand, een scheiding die aan den 
biiilenkant is aangednid door een in dit stadium 
iV.è. = nucl. basalis nog zeer ondiepe groeve, de fissnra endorrhinalis 
of pedunciilarisanterior externa. 
Het onderste gedeelte (waarnii zich ook een se|)taal gedeelte kan 
ontwikkelen door medialen groei), is in deze doorsnede gekarakteri- 
Fig. 1. Dwarsdoor- 
snede door de voor- 
liersenen van een Lepi 
dosteus V. 5 c.M. 
