552 
midden dezer hersenen aanleiding tot de vorming van een bijzonder 
sterke verdikking, die zich over het striatnm sensn strictiori lieen 
legt en daarom door Edinger met den naam van epistriatum werd 
bestempeld. 
Terwijl Edinger meende dat dit epistiiatnm nit het striatniïi zelf 
zich ontwikkelt, heb ik er in verschillende mededeelingen op ge- 
wezen, dat het episti’iatum der visschen ontstaat nit den pallialen 
(dorso-lateralen) aanleg van den hersenwand en vikarieerend optreedt 
voor een mantelvormige uitbreiding van dit gedeelte. 
Zooals ik reeds zeide ontwikkelt zich uit het mediale deel van den ventrolateralen 
aanleg later ook nog het septum dat door zijn inedialen groei de ventrikelrihmte 
dan nog meer verengt (vergelijk hiervoor voorn, de werken van Sheldon i), 
VAN DEK Horst * *) en N. Holmgren ^). 
Dat indei-daad het epistriatum der beenvisschen vikarieert voor 
een mantelvormige uitbreiding van het dorso-laterale deel, heb ik ook 
kunnen bewijzen door een vergelijking der vezelsjstemen, welke 
hier eindigen met de vezelsjstemen in den mantel der Selachiers en 
Cjclostomen, waarop ik hier verder niet zal ingaan (zie Auat. Anz. 
eji Folia Neurobiologica, 1908). 
Slechts wil ik erop wijzen dat het epistriatwn der visschen (naast 
weinige andere verbindingen) in hoofdzaak een primair olfactorische 
functie heeft, in dien zin, dat het vezelen van den tr. olfactorius 
ontvangt, dus tibrae bulbo-epistrdaticae. Het is in dieti zin een pWmaM’ 
epistviatum. 
Een dergelijk primair epistriatum ontwikkelt zich ook bij de 
Amphibieën, doch is daar veel kleiner, omdat de overgroote meerder- 
heid der tract. olfactoriusvezelen daar in den grooten mantelwand 
eindigt. Slechts de vezelen vari den bulbus olfactorius accessorius 
begeven zich daar naar dit epistriatum, dat zich (in tegenstelling 
met het striatum sensn strictori dezer dieren) een eind frontaal van 
het foi’arnen van Monro vormt en ook niet uit de basis der hersenen 
voortkomt, maar uit den zijwand. 
Dit primaire epistriatwn der amphibieën wordt nu in den loop 
der phylogenese gesu|)erponeerd door een veel grooter secundair 
episU'iatum, dat niet vezelen uil deti bulbus olfactorius ontvajigt, 
maar uit den cortex lobi olfactoi'is anterioris (palaeocortex of cortex 
prae-piriformis) dus secundaire reuk-vezeleii (fibraecortico-epistriaticae). 
Ondanks zijn grooten iutraventriculairen groei (hypopalliale uitbrei- 
ding, zooals Elmot Smith het terecht noemt), waarbij het ver naar 
1) The olfactory tracts in Teleosts Journ. of Gomp. Neurol. Vol. 22, 1912. 
*) The forehrain of the Symbranchidae ; Proc. Kon. Ak. v. W. Amsterdam, 1920. 
*) Das Vorderhirn der Knochenfische, Acta Zoologica, Bnd. 1. 
