554 
scheiden een eenvoudige vergrooting van het palaeostriatum, zich 
vormende uit het palaeostriatnm zelve en het on middellijk daarom 
gelegen celgebied, nabij den lobus parolfactorius. Dit gedeelte 
correspondeert met het mesostriatum der vogels, 
Daarvan gescheiden door vaten (Cf. Ell. Smith) ontwikkelen zich 
striatumdeelen (vooral bij de crocodillien) uit den onmiddellijk acA^(?r 
en bove7i den lobus olfactorius anterior zich bevindenden hersenwand, 
waarvan dus het boven den ventriculus olfactorius ontstaande ge- 
deelte een palliale herkomst heeft {hypopallium ; Ell. Smith l.c.). 
Dit neostriatum, dat bij de vogels in het hyperstriatum ligt, is 
reeds bij de lacertiliers duidelijk aangeduid en de crocodillen (ik 
onderzocht Alligator Sklerops en Crocodillus porosus) sterk ontwik- 
keld, gelijk ook blijkt uit de goede beschrijving, die Miss Crosby 
gaf van Alligator missisippensis, welker resultaten, voor zoover zij 
betrekking hebben op de voorhersenen, ik in het algemeen kan 
bevestigen * *). 
Wat nu de juiste ontwikkeling dezer striatumdeelen betreft, kan 
ik hiervan de meest volledige beschrijving geven aan de hand van 
vogelembryonen, in de eerste plaats omdat deze bij de vogels hun 
grootsten om vang bereiken, maar ook embryonen van alle stadia 
der ontwikkeling van vogels veel gemakkelijker te krijgen zijn dan 
van Repliliën. 
Wat de indeeling dezer voorherserien betreft, hebben bijna alle 
schrijvers — en terecht — de nomenclatuur gevolgd, die het eerst 
door Edinger (1896) is gegeven voor de vogels. 
Men spreekt van een pallium, een hyperstriatum, een ecto-striatum, 
meso-striatura, epistriatum en basaalkern. Van deze deelen, voor 
zoover zij tot het striatum gerekend worden, is het hypei^stviatum 
het grootste. Het ligt dorsaal en lateraal (waar het overgaat in den 
mantel) en wordt door een merg lamel, de larnina medullaris hyper- 
striati in twee deelen gescheiden ; het bovenste deel zal ik hypei'- 
striatum superius') noemen, het onderste hyperstriatwn inferius*). 
Het hyperstriatum strekt zich uit van de voorpool der hersenen 
(waar het tot aan de basis reikt) tot aan de achterpool, waar het 
1) Wat de tusschenhersenen betreft — waarover zij overigens zeer kort is — 
kan ik dit niet zoo onverdeeld zeggen. Zoo heeft bv. de kern, die zij pulvinar 
noemt niets te maken met de gelijknamige kern der zoogdieren, maar veeleer 
met den nu. praetectalis der vogels (Journ. of Comp. Neur. Vol. 27). 
Het hyperstriatum superius werd door Schroeder onderscheiden als pars 
frontodorsalis hyperstriati. Het vormt de velden C en D van Rosé. 
*) Het hyperstriatiim inferius correspondeert met de velden Gi^ en G^ van 
Rose. Hel is het striatum parietale van Kalisher. 
