T 
563 
voorts de basaalkeni duidelijk laat zien als een hoven de letter b 
beginnende, naar acditeren ombnigende rij van groote cellen, die 
verband honden met de daaruit ontstaande candaal gerichte vezel- 
bnndels. 
Voorts is in deze fignnr van belang dat zij ons loont lioe lateraal- 
waarts het hyperstrialnm snperius d afneernt in onivang, terwijl het 
hyperstriatnin infei-ins c, behalve zijn verband met de basis ook blijk- 
baar uit den lateralen inantelwand ontstaat, dns eveneens gedeel- 
telijk vati [)allialen ooi'S|nong is. 
Wij zien dus bij de vogels teti duidelijkste datgene, waarop ik in 
de irdeiding wees, dat ook de mantel iniraveniricnlaire groeiver- 
schijnselen kan verloonen, die deelnemen in de vorming van slrin- 
taire gebieden. Bij de visschen zagen wij die bij de vorming van 
het primaire epistriatum, bij de vogels in de vorming van het ge- 
heele hjpei-striatnm snperius en een deel van hel hyperstrialnm inferius. 
Gaan wij thans de ontogenese na van het corpus striatum bij het 
konijn, dan zien wij daar overeenkomstige verhoudingen in zooverre 
als ook hier de dubbele oorsprong van het corpus striatum zeer 
duidelijk is (vergel. ook Ell. Smith en Köi.likeh, Gewebel. p. 613). 
In fig. 14 ziet men twee deelen van het corpus striatum aange- 
sneden, het achterste (1) ontstaat alléén uit de voorhersenbasis, op 
Fig. 14. Sagittaalsnede door de voorherseneii van een konijn van 
21/2 c M. lichaamslengte. 
1 = palaeostriataal deel, dat uit de basis ontstaat op het 
niveau van het foramen Monroi. 
2 = neo-striatum, dat gedeeltelijk uit den mantel onstaat '). 
1) Het gebied dat ingeklemd ligt tusschen 2 en de basis der voorhersenen is 
geen striatum. Het neemt mediaalwaarts nog sterk in omvang toe en verbindt 
zich met het septum wanneer 1 en 2, die aan den lateralen kant grooter worden, 
uit de sneevlakte zijn verdwenen, 
