568 
daar de groote rijkdom aan merghoudende vezelen van de^capsnla 
de tint zeer verbleeken doet en de substantia palaeostriatica 
caudata zoo gering is. Spatz vond ecbter bij de nngnlaten de donkere 
kleur ook doordringen in de capsnla zelf ^). 
Fig. 19. Neostriatum (ns en ns'), archistriatum of ainygdala (4.S.) 
en palaeostriatuni (p. s.). Men lette op het bloedvat (v. s.) 
tusschen neo- en palaeostriatum. Lateraal het claustrum. 
Ook de verbindingen van het corpus striatum der vogels, die wij voornamelijk 
kennen door het werk van Edinger, Wallenberg en Holmes en dat van Schroeder, 
en die van den inensch, zooals wij deze kennen door de voortreffelijke onderzoekingen 
van voN Monakow, Dejerine, Kinnier Wilson, Ramsay Hunt e.a. vertonnen 
verschillende punten van overeenstemming. Zoo neemt men veelal aan dat de 
nucleus caudatus een- verbinding heeft met den nucleus anterior thalami (een ver- 
binding die ik voor de Marsupialiers kan bevestigen). 
Daar, voor zoover mij bekend is, deze ijzerreactie bij de vogels nog niet werd 
toegepast, wil ik niet nalaten hier de overige sterk blauwkleurende deelen te ver- 
melden. Het sterkst kleurt zich de zoog. „Sagittalwulst”, de mediale dorsale 
schors, vooral op de voorste helft der hersenen, waar het voorste deel van den 
tr. septo-mesencephalicus ontstaat. Dan volgt in tint het mesostriatum en dan het 
caudale deel van hyperstrialum. In den thalamus kleurt zich de nucleus rotondus 
thalami zeer blauw, wat mijn vermoeden (zie mijn Vergl. Anat. Bnd. II p. 917) 
bevestigt, dat deze het homologon is van het corpus subthalamicum of van de 
substantia nigra. 
