580 
die zooveel secunden doorgetrokken worden, als de tijd bedraagt, 
die noodig is voor het volbrengen van een halve resp. een kwart-, 
Fig. 3. De geheele klinostaat, van de achterzijde gefotografeerd. 
omwenteling door de klinostaatas. Loopt de klinostaat dus regel- 
matig, dan moeten deze lijnen alle even lang zijn, mogen hoogstens 
een secnnde verschillen met het oog op het tijdstip, waarop het 
contact met het kwik gemaakt wordt. 
In de figuur is nog een tweede registratie uitgevoerd ; alle 6 minuten 
vindt men namelijk een tijdsein aangegeven op een doorloopende 
lijn T. De weg door den omtrek van de klinostaatas afgelegd in 
opvolgende 6 minuten moet natuurlijk steeds dezelfde zijn ; de afstand 
tusschen deze tijdseinen mag dus bij een goed loopenden klinostaat 
niet wisselen. 
Nu werden de verschillende klinostaten op twee wijzen beproefd 
