581 
ten deele onbelast, maar ten deele ook met een excentrisclie belas- 
ting op de as. Dit laatste geschiedde, omdat die ongelijke belasting 
juist de grootste moeielijkheden in het gebruik geeft, vooral wanneer 
men plantjes in het donker op een klinostaal moet bevestigen, of 
wanneer men lang moet zoeken, totdat men juist gecentreerd 
heeft, waarbij in dien tusschentijd de i)lantjes al lang aan de een- 
zijdige werking der zwaartekracht zijn blootgesteld. In tignur 4 is 
het resultaat van die proeven weergegeven. 
In I ziet men het gedrag van een klinostaat van Pkicffek bij een 
eenzijdige belasting, die op de as omgeiekend 0,26 KG. bedroeg 
Men neemt waar, hoe groot het verschil is tusschen de twee helften 
van den omloop, terwijl dit verschil verdwijnt voorbij den pijl, die 
het oogenblik aangeeft, waarop de eenzijdige belasting weggenomen 
wordt. Toch is ook nu de gang niet volkomen regelmatig en er 
blijven schommelingen waarneembaar, die dezen klinostaat voor 
nauwkeurig werk ongeschikt maken. 
II heeft betrekking op den klinostaat van van Harrfwfi.d ; hier was 
de eenzijdige belasting grooter, 1,6 KG., op de as berekend, en ook 
hier treden onregelmatigheden op, die soms zeer aanzienlijk zijn. 
Het pijltje geeft het oogenblik aan, waarop de eenzijdige belasting 
werd verhoogd tot 2 KG. De klinostaat stond nu geheel en al stil ; 
dit geschiedde bij een uurwerkgewicht van 13 KG. Had men dit 
zwaarder genomen, dan zou de beweging natuurlijk wel zijn door- 
gegaan. Nadat elke eenzijdige belasting verwijderd Averd, was de 
loop volkomen regelmatig, zooals uit het xerdere deel van de 
figuur blijkt. 
In III eindelijk is de loop van den klinostaat nic Boutfr aan- 
gegeven met een eenzijdige belasting van 26 KG., op de as omge- 
rekend. Men ziet dat, niettegenstaande dit, de loop toch volkomen 
regelmatig is, zoodat de superioriteit van dezen klinostaat uit de 
iignur volkomen duidelijk voor den dag komt. Een beschouwing 
van de tijdseinen T in de drie deelen van de figuur zal trouwens 
tot dezélfde gevolgtrekking moeten voeren ; deze tijdseinen gaven 
een teeken telkens na verloop van 6 minuten. 
Resurneerende, komt het mij voor, dat Avij in dezen klinostaat 
een groote verbetering hebben gekregen in vergelijking met die, 
welke tot nu toe gebruikt werden. Nu de |)lantenphysiologie zich 
meer en meer gaat ontwikkelen tot een exacte wetenschap, zal men 
de oude „a peu prés” methoden moeten verlaten en dus ook zorg 
er voor dragen, dat het instrumentarium, Avaarvan men gebruik 
maakt, aan hooge eischen van nauwkeurigheid kan voldoen. 
