592 
De Heer Hermans, die dit onderzoek ter hand nam (zie mede- 
deel ing blz. 626 ), slaagde er spoedig in de samenstelling dezer ver- 
bindingen op te helderen. 
Aan het fraai krjstalliseerende kaliumzout komt de empyrische 
formule KB 0 ^(C,HJ, toe, het ononlleed vluchtige arnmonium-zout is 
NH^BO,(C5 HJj, het aniline zout CgH5NH,HBO<(C,Hj, waaruit, door 
voorzichtige verhitting in vacuo, het vrije zuur HBO^(C,HJ, (bereid 
en geanalyseerd door den Heer Meulenhoff) werd gewonnen. 
Er zijn dus twee pyrocatechineresten gebonden aan het borium-atoom, 
waarbij een geheel nieuw type van verbindingen ontstaat, aangezien 
het kaliumzout ternauwernood alkalisch reageert en zooals nu reeds 
lang bekend is, de relatief sterk zure natuur der waterstofverbinding 
zich in waterige oplossing door de veihooging van het geleidings- 
vermogen aankondigt. 
Met het oog op de empirische samenstelling en deze wijziging van 
eigenschappen ligt de onderstaande structuurforrnule voor de hand, 
waarbij wij ons moeten voorstellen, 
j I dat door binding van het vierde zuur- 
I I stofatoom aan het borium het anion is 
ontstaan van een i-elatief ki'achtig zuur. 
Het zuur wordt door water ten deele gehydrolyseerd, maar is in 
watervrijen toestand onontleed te sublimeeren. Het anion zal ook in 
zijn ruimtelijken bouw een tegenhanger zijn van het kation der 
ammoniumverbindingen ; de vier O atomen zullen liggen in de 
hoekpunten van een tetraeder en de beide benzolringen staan dan 
loodrecht op elkander. 
De ontdekking van dit type van boriumverbindingen brengt nu licht 
in de samenstelling van een groot aantal andere boriumverbindingen 
en geeft zijdelings een krachtigen steun aan de recente beschouwin- 
gen over den atoombouw in het algemeen. Wij moeten daartoe met 
een enkel woord ingaan op het atoommodel van Lewis ’) en Langmüir ’) 
en op het natuurlijke systeem van elementen volgens Kossel’). 
Zeer vereenvoudigd en eetiigszins gewijzigd * *) komen deze hypo- 
thesen 0[) het volgende neer : 
Het atoom wordt aangenomen te zijn een positieve kern met 
b G. N. Lewis. Journ. Am. Gh. Soc. 38 762 (1916). 
*) Irving Langmuir ibid 41 868 (1919) en 42, 274 (1920), 
S) Ann. der Physik 49 229 (1916). 
^) Ik vestig er hier met nadruk de aandacht op, dat ik deze beschouwingen 
uitsluitend wil toepassen op de eerste periode van het systeem, daar ik de atomen 
van de tweede periode reeds te ingewikkeld acht om aan de eenvoudige postulaten 
te voldoen. 
