605 
Ontstaat, dit is echter alleen mogelijk, wanneer tegelijkertijd liet 
derde chloor-atoom, hetgeen aanvankelijk niet-polair gebonden was, 
in den (polair gebonden) aniontoestand overgaat on dus het borium- 
complex een kation wordt. 
Ik belioef er gewis niet den nadruk op te leggen, dat met het 
bovenstaande slechts een schets is gegeven. Het scheen mij ecliter 
wenschelijk de hypothesen van Kossel en van Levvis-Langmuir aan 
het eenvoudigste atoom, dat zoowel polair als niet-polair aan andere 
atomen gebonden kan zijn, te toetsen. 
Hier is n.1. te verwachten, dat de complexe verbindingen het 
minst ingewikkeld zullen zijn opgebouwd. 
Bij de elementen van de tweede periode, b.v. Al, Si en S, treden, 
blijkens het bestaan van verbindingen, zooals Na, AlF,, K, Si F, en 
de afgeleide van de zeswaardige zwavel, verwikkelingen op. In ver- 
band met het bovenstaande zoude men moeten aannemen, dat deze 
atomen zes paar electronen in hun buitensehaal trachten te verza- 
melen, hetgeen dan wellicht zou moeten worden toegeschreven aan 
den invloed van de electronen van de eerste bolschaal op die van 
de tweede. Vóórdat men hier nader op kan ingaan dienen de ver- 
schijnselen bij de eenvoudigste elementen eerst tot meerdere klaar- 
heid gebracht te zijn. 
Het is bij het borium wel duidelijk, dat bij het aangaan van 
verbindingen electronen-pam/ een belangrijke rol spelen en dat met 
name de niet-polaire binding, d. w. z. de niet electrisch geleidende 
door zulke paren wordt bewerkt. Overweegt men vervolgens, dat 
de laatste soort bindingen veel minder reactief is dan de eerste, 
dan ligt het voor de hand te vermoeden, dat de tegenstelling van polaire 
en niet-polaire binding bestaat in een grootere geslotenheid van de 
laatste. Men zou de niet-polaire binding kunnen vergelijken meteen 
goed verankerde electromagneet of een toroide, terwijl bij de polaire 
binding het anker verwijderd of de toroide geopend is. 
Een dergelijk beeld zou men kunnen aanwenden voor de werking 
van katalysatoren, waarbij eveneens aangenomen wordt, dat gesloten 
bindingen geopend worden, waardoor bij botsingen met andere 
inolekulen een grootere kans tot omlegging ontstaat. 
Delft, Dec. 1922. 
