623 
wezige benzine over (e brengen in een kolfje, waaruit dan later het 
water der oplossing door verdampen kan worden verwijderd. Op de 
volgende wijze kan dit worden bereikt. Men brengt door ƒ een 
roerdertje in B. Dit bestaat (Fig. 3) nit 2 platinaplaatjes (lang 7 mm., 
breed 2 mm.), die aan het oog van een 11 cm. langen platinadraad 
bewegelijk zijn 0 |)gehangen. Draait men dien draad snel tnsschen 
de vingers heen en weer, dan worden de plaatjes uiteengedreven en 
brengen een uiterst sterke roeiing in de vloeistof te weeg. Onderwijl 
wordt B verwarmd boven een BuNSEN-brander ten einde het zout 
in oplossing te brengen. Voor verdampen bestaat niet gevaar, daar 
benzine de vloeistof bedekt. Daar een deel dei‘ benzine bij het ver- 
warmen uit ƒ stroomt, moet ontvlammen daarvan worden voor- 
komen. Te dien einde wordt de BuNSEN-vlam omgeven door een net 
van kopergaas, gelijk zulks in gebruik is bij het distilleeren van 
licht ontvlambare stoffen. 
Wanneer alles in oplossing is gegaan en de vloeistof door roeren 
geheel homogeeti is gemaakt, verwijdert men den roerdei', en laat, 
na verwijderen van het kapje, dat het slij|)stuk van B afsluit, de 
waterige oplossing in een gewogen kolfje uitvloeien. Zoodra de 
benzinelaag het ondereinde van B bereikt, sluit men ƒ met den 
vinger, daarmede belettende, dat ook benzine wordt meegetapt. Daar 
in het glazen kapje van het slijpstuk van B meestal druppels op- 
lossing, soms ook fijne kristallen liggen, brengt men dit kapje (welks 
gewicht te voren is bepaald), eveneens in ’t kolfje. 
15. Aangezien de verzadigde oplossing uit B, wanneer zij na ver- 
warming in het kolfje uitloopt, door verdamping water zou kunnen 
verliezen, is in het kolfje te voren eeti gewogen hoeveelheid water 
gebracht, die door plaatsing van het kolfje in ijs, is afgekoeld. 
Stroomt de oplossing snel in dit koude water uit, daji heeft verlies 
door verdamping, gelijk voorproeven leerden, niet plaats. 
Men sluit het kolfje vervolgens met de ingeslepen glazen stop, 
die van twee ingesmolten buisjes is voorzien. Het eene eindigt on- 
middellijk onder de stop, het andere enkele cm. boven de vloeistof 
in het kolfje. 
Nadat het geheel de temperatuur der balanskast heeft aangenomen, 
wordt het gewogen. 
16. Het water wordt daarna verdampt op de wijze, als vroeger 
beschreven '). Eerst wanneer het droge zout ua herhaalde verwar- 
ming op 160° C. konstant gewicht vertoont, beschouwt men de proef 
B Ernst Cohen, Katsuji Inouye en C. Euwen, Zeitschr. f. physik Chemie 76 
257 (1910). Speciaal aldaar pag. 276. 
41 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXXI. A“. 1922. 
