Scheikunde. — P. H. Hkrmans: ,,Voorloopige mededeeling over 
hoorzuurverhindmgen van enkede meer dan één hydroxylgroep 
bevattende organische stoken. Borium als vijfmaardig element”. 
(Aangeboden door de Heeren J. Böeseken en F. M. Jaeger). 
Het gedrag van boorzuur t. o. v. hydroxyllioudende organische 
stoffen is in vele opzichten opvallend. De buitengewone gemakkelijk- 
heid en snelheid waarmede het met de gewone verzadigde alkoholen 
esters vormt van het type B(OR) 3 , ook zonder aanwezigheid van een 
katalysator is voor een zwak en oveidgens éénbasisch zuur als boor- 
ziuir een geheel onverwachte eigenschap en het boorzuur vindt 
daarin zijns gelijke niet. 
Nog belangwekkender is de inwerking van boorzuur op de waterige 
oplossingen van meer waardige alkoholen en aiidere hydroxy Irijke 
stoffen zooals sommige suikers. Het is reeds lang bekend dat deze 
gemengde oplossingen soms een veel grootere waterstofionenkoncen- 
tratie vertoonen dan een oplossing van boorzuur alleen. De alkalische 
reaktie van een boraxoplossing kan zelfs door toevoeging van stoffen 
als manniel in een zure overgaan '). Ook de invloed van boorzuur 
of boraten op het optisch draaiïngsvermogen van zulke hydroxylrijke 
stoffen is reeds vroegtijdig waargenomen. Zonder twijfel duiden deze 
verschijnselen op verbindingen, welke het boorzuur met de genoemde 
stoffen aangaat. Over den aard van deze verbindingen hebben ver- 
schillende onderzoekers zich uitgelaten '). Meestal werd de vorming 
van zure boorzure esters aangenomen, welke een grootere aciditeit 
zouden bezitten dan het vrije boorzuur. Systematische pogingen om 
deze verbindingen door hun isoleering nader te leeren kennen zijn 
zelden gedaan, hebben althans weinig succes opgeleverd. 
Duvk’) f)eschreef in 1869 een reeks zouten van verschillende 
borowijtisteenzuren, welke zich evenwel voordoen als glasachtige, 
niet kristalliseei-ende massa’s of amorfe precipitaten waarvan de 
individualiteit aan twijfel onderhevig is. Hetzelfde geldt van de 
b Een overzicht van de oudere en nieuwere literatuur over dit onderwerp 
behouden wij ons voor tot een volgende publikatie. 
*) Vierteljahrscbr. pr. Pharm. XVIII, 321. 
