632 
Het besc'lireven kaliumzout is in koud water zeer weinig oplosbaar 
en deze oplossing reageert alkalisch, waarschijnlijk doordien een 
dissociatie in pyrocatechine en kalinmboraat (eventueel eerst in 
pyrocatechine en monopyrocatechineboraat) intreedt. Het kaliuai is 
evenwel 7iiet door titratie quantitatief te bepalen waaruit blijkt dat 
we hier hebben te doen met een zuur, dat sterker is dan de beschreven 
monodiolboorzuren. Aan de waterige oplossing kan wederom met 
aether onveranderd pyrocatechine worden onttrokken. 
Volgens het type van het di-pyrocatecliineboorzuur zijn nu waar- 
schijnlijk ook de andere komplexen sterker dan boorzuur opgebouwd. 
Tot nu toe gelukte het echter slechts bij één diol van alifatisch 
karakter een deri\aat af te zonderen dat waarschijnlijk tot dit type 
behoort en wel bij het cis-cycloheptaan 1,2 diol. Dit diol werd het 
eerst door Diiux uit kurkzuur bereid ; hij stelde vast dat het de 
geleidbaarheid van boorzuur in sterke mate verhoogt en vermeldt er 
in geslaagd te zijn een vaste boorzuurverbinding af te zonderen waar- 
van het B-gehalte overeenkotnt met de formule C^H^^ : q^BOH.HjO*). 
Daar mij van dit diol nog slechts 0,2 gram ten dienste stonden 
(door Derx bereid) heb ik de volgende proeven op mikrochemische 
schaal onder het mikroskoop uitgevoerd. 
Het diol geeft met een ongeveer verzadigde boorzuuroplossing 
aarileiding tot de vorming van een olie, welke eerst in veel water 
oplosbaar is'‘). Deze olie is waarschijnlijk het vloeibare diciscyclo- 
heptaandiolboorzuur, waaruit Derx min of meer toevallig het daariji 
opgeloste monociscyloheptaandiolboorzuur als vaste stof verkreeg. 
Een waterige suspensie van deze olie geeft bij toevoeging van wal 
sterke kalie kristallen van een kaliumzout, terwijl ook een druppeltje 
aniline wordt opgelost onder afscheiding van fraaie kristalnaalden, 
die echter vrij goed in water en andere solventia oplosbaar zijn. 
In verband met de geringe hoeveelheid beschikbaar materiaal was 
het beter af te zien van een onderzoek der vloeibare verbinding en 
te trachten een der zouten af te zonderen. Ik koos daarvoor het 
aniline- zout om de kans te ontgaan dat met KOH, evenals bij de 
overige cyclische diolen, weer een verbinding van het monotype zou 
uitki’istalliseeren. Van aniline daarentegen kon worden verwacht dat 
het slechts met een sterker zuur een gekristalliseerd zout zou opleveren. 
q Proefschrift Delft of Recueil 43, 340 (1922). 
2) Deze olie is, zooals de Heer Deex mij mondeling mededeelde, ook door hem 
waargenomen doch als verontreiniging beschouwd. Uit een vrij groole hoeveelheid 
van deze olie heeft hij de door hem beschreven boorzuurverbinding in een geringe 
hoeveelheid en door een vrij gekorapliceerde bewerking kunnen afzonderen. 
