633 
Van het anilinezout werden slechts enkele tientallen niilligrai»imen 
in voldoend zuiveren toestand gewonnen niet een srnpt. van ca. 50°. 
Het iiitvoeren van een mikro-eleinentairanaljse heeft de lieer H. 
Gravestein bereidwillig op zich genomen. De verbranding Van deze 
boorhoudende verbinding vereischt echter bijzondere voorproeven 
en is nog niet gereed gekomen; de uitkomsten zullen later worden 
medegedeeld. Een bepaling van het boorgehalte leverde hot volgende ; 
9,76 mgr. werden met 1 gr. zuiver manniet in 10 cc. water opge- 
loat en getitreerd met 0,0097 N barvtwater (onder overeenkomstige 
omstandigheden op zuiver boorzuur gesteld) en fenol ftaleïne als indi- 
kator. Verbruikt 2,60 cc. Berekend voor . . . 2,99 "/o B; 
gevonden 2,8 °/„ B. 
' Naar alle waarschijnlijkheid hebben we dus hier inderdaad het 
diciscycloheptaandiolboorzuuraniline in handen. 
In deze verbinding is de aniline nog losser gebonden dan in het 
anilinedipyrocatechine boorzuur. In vacuo bij kamertemperatuur ont- 
wijkt ze reeds, terwijl het terugblijvende vloeibaar wordt. Door toe- 
voeging van aniline wordt het vloeibare residu weer vast. Ook bij 
verdampen van de waterige oplossing boven gec. zwavelzuur resteert 
een olie die door toevoeging van aniline weer vast wordt. Naast 
een schaal met op puimsteen verdeelde aniline echter kan men het 
zout door verdamping der waterige oplossitig in vacno onveranderd 
terugwinnen. 
Het diciscycloheptaandiolboorzuur is dus waarschijnlijk een veel 
zwakker zuur dan het dipyrocatechineboorzuur en de hooge geleid- 
baarheidsvermeerdering van boorzuur door pyrocatechine moet dan 
behalve op rekening van de gunstige oriëntatie der OH-groepen voor 
een deel ook gesteld worden op rekening van den acidificeerenden 
invloed van het pyrocatechine als zoodanig. Dit maant aan tot 
voorzichtigheid in het trekken van vergelijkingen omtrent de oriën- 
tatie der HO-groepen tussehen weinig in bouw op elkander gelijkende 
diolen, uitsluitend op grond van geleidbaarheidsmetingeïi. Dit punt 
is trouwens reeds door Böeseken voorzien en o. a. ook door van Loon') 
en Liempï’) aangeroerd. 
Dat ook de geleidbaarheidsverhooging, welke de «-oxyzuren op 
het boorzuur teweegbrengen, waarschijnlijk is toe te schrijven aan 
de voi'ining van analoog gebouwde komplexe zuren, hebben wij 
waarschijnlijk kunnen maken door aan te toonen dat de analysen 
van het ScHEiBE’sche boordicitroenzuurkalium ') en van het zinkzout 
b Proefschrift Delft, pg. 56. 
**) Recueil 39, 359. 
