639 
identiek met frontaal op den thoi-ax. Naarmate in de jongere ent* 
bryonen de nekkromming sterker was, naderde de snijricliting tot 
transversaal op den thorax. Bij de beschrijving van mijn bevindingen 
zal ik met Lacerta beginnen. Daarvoor beschikte ik over het meest 
volledige materiaal. 
In tig. la vindt men een afbeelding van den in één plat vlak 
uitgebreiden schoudeigordel van lacerta agilis, waarbij sternnm en 
epislernum in ligging zijn gelaten om de liggingsverhouding te demon- 
streeren. In tig. l/> werd alleen de primaire schondergordel afgebeeld. 
De primaire schondergordel, d. w. z. de kraakbeenig gepraefor- 
meerde, bestaat uit een dorsaal deel, scapnla en de niet verbeenende, 
groote supra-scapula, en een ventraal deel, het coracoid, waaraan 
men drie onderdeelen : coi-acoideum s. str., procoracoid en epicoracoid 
pleegt te onderscheiden. Zij omslniten een ovale opening, de fenestra 
coracoidea priticipalis (Fürbrimger ^). Hiernevens bevindt zich, craniaal 
van de fossa glenoidalis hnmeralis nog een, algemeen voorkomend, 
fijn kanaal, waardoor de n. rnusc. supracoracoidei verloopt. Dit 
kanaal zal in het vervolg nooit onder de coracoidale vensters (vele 
reptilia bezitten meer dan één venster !) gerekend worden. De craniale 
1) M. Fübbringer, Jenaïsche Zeitschr. Bd. 34, 1900. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXXI. A“. 1922. 
42 
