Ö42 
oiiiniddellijk op elkaar volgende coupes, in fig. 2 afgebeeld. De 
linker coupe ligt craniaal van de rechter. In gene ziet men de 
ventrale uitbreiding van den clavicnla-aanleg, in deze den samen- 
hang met het scapnlocoracoideum. 
De donkere plek, ter plaatse waar de claviculair-uitlooper van 
de scapula uitgaat, geeft uitdrukking aan de celverdichting tegen 
het, in de eerstvolgende, niet geteekende, coupe aanwezige been- 
fragmentje. 
Embrjo lacerta ag. G (N.T. ongev. 29) onderscheidt zich van het 
vorige door een in ventro-mediale richting grooter geworden been- 
stuk in den, in dezelfde richting gegroeiden, blastemateuzen aanleg 
der clavicula. De blastemateuze claviculair-uitlooper van het scapulo- 
coracoid reikt nog altijd veel verder ventraal dan het beenfragment. 
Embryo Lacerta ag. H (N.T. ongev. 30). Zoowel de vorm als de 
histologische differentiatie van den aanleg der skeletdeelen heeft 
ingrijpende veranderingen ondergaan. Om de uit verkalkt kraakbeen 
bestaande diaphysis humeri ligt een mantel van perichondraal been. 
De articulatio humeri wordt aangeduid door een laagje dicht meseri- 
chym, dat tusschen het kraakbeenige proximale humerus-einde en 
den schondergordel ligt. In het scapulo-coracoid treft men overeen- 
komstig de ligging der scapula en van het latere coracoideum s.str. 
kraakbeen aan; d. w. z. in de dorsale en ventro-caudale gedeelten. 
De ventro-craniale helft bestaat uit voorkraakbeen en blasteem, met 
dien verstande, dat daar, waar men bij de adulte hagedis epicoracoid, 
procoracoid en lig. scapulo-procoracoideum vindt, in dit embryo 
voorkraakbeen wordt gevonden ; en dat men ter plaatse van de 
toekomstige fenestra [)rincipali8 en van de membrana scapulo- 
procoracoidea slechts verdicht mesenchym, blasteem, vindt. Overigens 
is zoowel de scapula in dorsale als het coracoid in ruimeren zin in 
ventrale richting uitgegroeid. De claviculair-uitlooper is ventro- 
mediaalwaarts langer geworden, vooral de erin liggende beenige 
kern. Bovendien treft het ons, dat caudaal van de beenige clavicula 
een compacte blasfeeni-massa tot ontwikkeling is gekomen. Welke 
beteekenis hieraan toekomt zal later duidelijk worden. 
Embryo Lacerta ag. J. (N.T. ongev. 31). De organen, waarvan de 
ontwikkelirig hier nagegaan wordt, vertoonen geen ingiijpende ver- 
anderingen t. o. V. embryo H. In het scapulo-coracoid is meer kraak- 
been aanwezig dan te voren. De afgrenzing van het praechondrium 
tegen het blasteem is gemakkelijker uitvoerbaar geworden. Het 
blastema, waarvan de beenige clavicula den cranialen rand inneemt, 
is in om vang toegenomen, maar het is nog volkomen homogeen. 
Zonder eenigen twijfel is het los van het eronder (eigenlijk dorsaal 
