643 
ervan) liggend eoracoid. Men vergelijke reeds nii de sclieiTiata van 
tig. 6. 
Embryo Lacerta ag. L (N.T. ongev. 31). Hierin zijn vele in het 
vorige embryo nog praechondrale gedeelten kraakbeenig geworden. 
Het blastema, waarvan de beenige clavicida den eranialen rand 
inneemt, is in omvang toegenomen, maar nog homogeen. De beenige 
clavicnla is mi bijna even lang als het etavienlair blasteem. In de 
ventrale mediaanlijn is nog altijd een duidelijke scheiding tnsschen 
de beiderzijdsche clavicnlair-blastemen aanwezig. 
Die partijen van het coracoid, welke in het vorige embryo nog 
blasteem^ waren, zijn in dichtheid achteruit gegaan, wal lichter ge- 
worden. (fenestra principalis en mernbr. scapnlo-procoracoidea). Het 
latere lig. scapnlo-procoracoidenm is praechondraal gebleven. Pro- 
en epicoi-acoid bestaan nu uit kraakbeen. In tig. 3 zijn uit deze 
serie een viertal coupes afgebeeld (niet direct op elkaar volgend). 
Coupe a bevat het procoracoid, het lig. scapulo-procoracoideum en 
de scapula; coupe h gaal (meer caudaal) reeds door de latere mem- 
brana seapulo-piocoracoidea; coupe c bevat levens de blasteemver- 
dunning, die aan de latere fenestra principalis beantwoordt ; coupe f/ 
eindelijk bevat alleen coracoideum s. str. (en scapula). 
Fig. 3. Lacerta agilis L. transversaal. 
Embryo Lacerta ag. N. (N.T. ongev. 32). Het geheele definitieve 
coracoid in ruimeren zin is nu in kraakbeen aanwezig. In de over- 
brugging dei' incisura scapulo-procoracoidea is het voorkraakbeen 
