656 
dan een briiingekleiirde vaste stof over, die men met een weinig 
aether wasclit, waardoor de bruine kleur wordt weggenomen. Na 
tweemaal kristalliseeren uit alkohol verkrijgt men fraaie, lange, 
kleurlooze naaldjes, die bij J20° smelten. Dit product was chloorvrij. 
Analyse: C 68.01, 68.16, H 5.18, 4.75. 
Ber. voor C 68.37, H 4.74. 
Het benzoaat van dioxyaceton lost noch in water, noch in natrium- 
carbonaat-oplossing op. Het reduceert bij verhitting Fehling’s proef- 
vocht, niet zoo gemakkelijk echter als het benzoaat van acetol. 
3. Inwerking van metalen op s. dichlooraceton. 
Door inwerking van metalen, b.v. van natrium of zink zou men 
kunnen verwachten de vorming hetzij van cyclopropanon, hetzij van 
p. cyclohexaandion. Het gelukte echter tot nu toe niet met zekerheid 
het ontstaan van een dezer stoffen aan te toonen, want verhit men 
8. dichlooraceton, opgelost in benzol of in xylol, met natrium, dan 
bedekt dit zich met bruine korsten en er ontstaan bruine, niet te 
definieeren producten. Evenmin gaf zinkstof en absolute alkohol tot 
nu toe resultaat. Inwerking van zink en ijsazijn gaf niet, zooals bij 
dijoodaceton onder dezelfde omstandigheden, aceton, maar er ont- 
stond een brandbaar gas, waaruit zich, bij — 80°, in geringe hoeveel- 
heid een chloorvrije vloeistof afzette, waaruit met semicarbazide een 
semicarbazon ontstond, dat scherp bij 156° smolt, ook na omkristal- 
liseeren uit alkohol. 
Een N-bepaling gaf 36.82 en 37.03 7o> terwijl het semicarbazon 
van cyclopropanon 37.17 vereischt. De hoeveelheid van het reactie- 
product was echter zoo gering, dat van een verder onderzoek voor- 
loopig moest worden afgezien. 
Den Heeren Kruisheer en Tendeloo komt een woord van dank 
toe voor de bij dit onderzoek verleende hulp. 
Utrecht. Org. Chem. Lab. d. Univ. 
1) VöLKER, Ann. 192, 97 (1878). 
