16 
W. SöRENSEN. 
duplo brevior ; articuli tarsales: 6, 11, 7, 8; processus terminalis gracilis, 
brevis. — In mare coxa IV processibus exteriore procero , vix biramo , et 
interiore breviore; trochanter IV processu superiore apicali magno in- 
structus. 
S. pohjacantho valde affinis, ab eo hisce rebus tantum differt: 
Scutum. Pars media limbi anterioris late elevata, tuberculis (in specimine 
unico) duobus, acutis, fere porrectis; pars cetera granis magnis utrinque 
trinis praedita. Limbus lateralis latus, vix discretus, ordinibus duobus, 
exteriore granorum, quorum postremum est processulus acutus, et 
interiore sat manifesto granulorum ornatus. Processuli areae quartae 
processulis tuberis oculigeri paullo majores, spatio interapicali autem 
breviores. 
Calcanei I astragalo I duplo brevior; articulo tarsali primo II aequalis, 
IV subaoqualis , III manifesto longior. Articuli tarsales: 6; 11; 7; 8. 
Fusco-brunneus , fere niger; processuli tuberis oculigeri paullo dilutiores. 
Sulci scuti et guttae parvae multae arearum (prima excepta) sordide 
violaceae. Palpi nigri, aculeis spinarum testaceis. Femora I, II, III 
lutea, basibus angustis et apicibus fuscis. 
Long. corp. 10; long. scuti 8,5; lat. scuti 9; palpi 10,5; pedesI23; 1142; 
III 33; IV 46. 
Coli. Carlos Kaueh. Chile, Lebu (Specimen unicum vidi, marem, Museo Hauniensi 
a. cl. medico W. Jessen datum). 
Sadocus (?) subsimilis (Gerv.). 
1849 Gonyleptes subsimilis Gervais (Gay. Hist. fis. y pol. de Chile. Zool. T. IV p. 25 
Arac. Tb. I Fig. 8). 
1847 Gonyleptes pölyacanthoides Gervais (Walckenaer: Ins. Apt. T. IV p. 577). 
Species mihi incognita. Secundum Gervais: Ante tuber oculigerum 
eminentiae majores desunt; tuber oculigerum processulis („espinas de 
mediana longitud“); limbus lateralis eminentia majore posteriore destitutus; 
areae scuti quarta processulis vel processibus duobus, ceterae (prima excepta) 
tuberculis binis („dos 6 tres“) praeditae; segmenta dorsualia libera duo 
eminentiis majoribus binis 1 ) ornata. 
Dijudicare non possum, uterum haec species generi Sadoci an generi 
G onyleptis attribuenda sit. Sed quum Gervais dicat, eam G. ( Sadoco ) 
polyacantho affinem esse, verisimile mihi videtur, eam ad genus Sadoci 
pertinere. 
1 ) Figura 8 tarnen eminentiam majorem solam demonstrat. 
