20 
W. SöRENSEN. 
Lycomedes funestus (Butler). 
13 — 15 mm longus (longitudine scuti 9 — 9,5), fuscus, parte femorali 
palporum vitta inferiore lutea notata, eminentiis tuberis oculigeri et majoribus 
dorsualibus rubro-luteis ; tuber oculigerum tuberculis obtusis duobus prae- 
ditum ; pars media limbi anterioris leviter elevata granis magnis cylindricis 
duobus ornata; limbus lateralis ordine exteriore irregulari granorum et 
granulis interioribus paucis; areae secunda et quarta processulis binis, ceterae 
(prima excepta) et limbus posterior scuti et segmenta dorsualia libera tria 
priora granis majoribus binis; pars femoralis palporum tuberculo inferiore 
basali et spinn interiore robusta armata; calcaneus I astragalo triplo 
brevior; articuli tarsales: 6; 11; 7; 8: processus terminalis parvus. — Maris 
coxa IV processu exteriore simplice (grano tarnen inferiore basali praedito) 
instructa. 
1876 Gonyleptes funestis Butler (Jouvn. o. t. Linn. soc. London XII p. 153 Tb. VIII 
Fig. 5). 
1899 Discocyrtus funestus Loman (Zool. Jabrb. Suppl. IV Bd. 2 p. 6). 
Coli. Mich. 41. Chile, Valdivia, Estancilla, 9. IV. 93 (1 d). 
Lycomedes bicornis (Gerv.). 
1849 Gonyleptes bicornis Gervais (Gat: Hist. fis. y polit. de Chile. Zool. T. IV p. 21 
Aracn. Th. I Fig 4$, 42, 4b). 
Species mihi incognita. — Seeundum explicationem ipsius tabulae dictae 
Figg. 4 „ Gonylcptem acanthopiem“ praesentant. Quod autem sine ullo dubio 
falsum est. Nam G. acamthops seeundum descriptionem , p. 21, ad genus 
Pachyli 0. L. Koch evidenter pertinet; dicitur enim „intra oculos uni- 
spinigero“. — Gonyleptes bicornis melius descriptus est quam species plures, 
a Gervais descriptae; et descriptio G. bicornis figuris 4 congruit. Denique 
figurae dictae speciem generis I/ycomedis evidenter praesentant. 
llisce characteribus Lycomedes ( Gonyleptes ) bicornis agnosci verisimiliter 
potest: eminentiae majores tuberis oculigeri sunt magnae (processuli ; „un 
par de cuernecitos rectos y agudos“); eminentiae majores scuti dorsualis 
sunt parvae; limbus lateralis scuti granis parce ornatus („muy poco gra- 
nosa“); segmentum liberum dorsi abdominis saltem unum pare eminentiarum 
majoruin — ut videtur: non magnarum — praeditum; coxa IV maris pro- 
cessu exteriore biramo; trochanter IV maris processu superiore apicali, in- 
trorsum directo (aut curvato); femur IV maris rectum eminentiis magnis 
praeditum, quorum maxima basi femoris („en su orijen“) imposita est. 
Patria: öhile. In locis humidis reipublicae vivere dicitur. 
